هیچکس دقیقاً نمیداند چرا هریت کول، خدمتکار بخش نظافت یک بیمارستان، تصمیم گرفت بدنش را به علم اهدا کند. اما اهدای دستگاه عصبی او تأثیری ماندگار برجا گذاشت. پس از درگذشت کول در سال ۱۸۸۸، دکتر روفوس بی. ویور کاری بیسابقه انجام داد: او کل دستگاه عصبی را جدا و حفظ کرد. این کار شش ماه تلاش دقیق و موشکافانه طول کشید، اما پس از پایان، به یک ابزار آموزشی مهم و منظرهای شگفتانگیز برای پزشکان آینده تبدیل شد. از آن زمان تاکنون، این دستاورد تنها سه بار دیگر با موفقیت تکرار شده است.
منبع: خبرآنلاین