عصر ایران - یکی از خیره کننده ترین شواهد فرگشت، شباهت ساختاری اندام های حرکتی در گونه های کاملا متفاوت است. جالب است بدانید استخوان بندی پایه در دست انسان و تی رکس از قطعات یکسانی تشکیل شده است؛ از استخوان بازو گرفته تا استخوان های ظریف مچ و انگشتان.
با این حال، نیازهای زیستی، این ساختار واحد را به دو مسیر متضاد هدایت کرده است. دست انسان با کشیدگی و انعطاف بالا، شاهکار دقت و تعامل با محیط است، در حالی که دست تی رکس با وجود کوتاهی، برای اعمال نیروی زیاد و کنترل طعمه در فواصل نزدیک بهینه سازی شده بود؛ تغییری که نشان می دهد چگونه طبیعت یک طرح ثابت را برای کاربردهای متفاوت بازنویسی می کند.