انتخاب مدرسه، پیامدهایی برای سفر به مدرسه نیز به همراه دارد زیرا به دانشآموزان فرصت میدهد تا به مدارس دورتر از محله خودشان بروند.
به گزارش ایسنا، هدف از پژوهش کنونی، تبعات انتخاب مدرسه دولتی یا خصوصی بر رفتوآمد فعال دانشآموزان به مدرسه بود و محققان تفاوت در رفتوآمد فعال دانشآموزان به مدارس را با توجه به نگرش والدین، وضعیت اقتصادیاجتماعی و میزان آلودگی هوا با توجه به نوع مدرسه و فاصله مدرسه تا منزل دانشآموزان، مورد بررسی قرار دادند. همه دانشآموزان در سنین ۹ تا ۱۱ سال از مدارس ابتدایی مختلف و والدین آنان مورد بررسی قرار گرفتند.
افزایش استفاده از وسایل نقلیه شخصی برای رفتن به مدرسه میتواند عاملی در کاهش پیادهروی، استفاده از دوچرخه و تحرک فعال شود، همچنین وابستگی به خودرو میتواند تاثیرات منفی بر محیط زیست داشته باشد. نتایج حاکی از آن بود که انتشار دیاکسیدکربن در نواحی اطراف مدارس خصوصی بیشتر از نواحی اطراف مدارس دولتی بود.
خودروها گازهای گلخانهای از جمله دیاکسیدکربن منتشر میکنند که موجب تشدید گرمایش جهانی، آلودگی هوا، آب و تراکم جمعیت میشود. لازم است بدانیم که وابستگی به خودرو موجب ایجاد ترافیک در اطراف مدارس و تاثیرات نامطلوب آن بر سلامت کودکان با توجه به کاهش سطح فعالیت بدنی خواهد شد.
پیشبینی میشود در بسیاری از مناطق، جمعیت بیشتری تا سال ۲۰۳۰ در نواحی شهری زندگی کنند و وابستگی به خودرو میتواند تاثیرات منفی زیست محیطی داشته باشد.
سازمان بهداشت جهانی به برنامهریزان شهری توصیه کرد که با توجه به طراحی فضاهای شهری، فعالیت بدنی را ترویج دهند و حملونقل فعال را بهعنوان جایگزین جدی برای استفاده از وسایل شخصی ارائه دهند.
در بسیاری از کشورها بهطور معمول، کودکان در مدارس نزدیک به محل زندگی و همان مدارس محله، درس میخوانند اما در برخی کشورها، والدین میتوانند هر مدرسهای را برای فرزندشان انتخاب کنند. بهعنوان نمونه در کشور اسپانیا، کودکان معمولا در مقاطع ابتدایی و متوسطه در مدرسه نزدیک به محل زندگی که معمولا مدارس دولتی هستند، تحصیل میکنند. بنابراین مدرسه مقطع ابتدایی معمولا در فاصله نزدیک قرار دارد و دانشآموزان پیاده به مدرسه میروند اما در مقطع متوسطه مکان تحصیل، اندکی دورتر است و برخی با اتوبوس به مدرسه رفت و آمد میکنند.
نتایج منتشرشده در نشریه ساینس دایرکت - الزویر نشان داد، در مجموع، انتخاب مدرسه میتواند پیامدهای متفاوتی به همراه داشته باشد که در آموزش و سلامت عمومی نقش دارد. آموزش بهعنوان عامل کلیدی در افزایش فرصتهای برابر، تحرک و انسجام اجتماعی است.