گوگل صفحه خود را به مناسبت صدمین سالگرد تولد دیوید اتنبورو مزین به تصاویر انیمیشنی از گیاهان و حیوانات کرد و مجله نیچر نیز برای او نوشت: نیچر به تو درود میفرستد.
به گزارش ایسنا، شاید یکی از به یاد ماندنیترین لحظات در فیلمسازی تاریخ طبیعی لحظهای باشد که دو گوریل کوهستانی جوان در رواندا با دیوید اتنبورو، گوینده، بازی میکنند و بعدا مادر مراقب گوریلها به آنها میپیوندد. اتنبورو در اوج خود است و بیسروصدا تصور رایج را که طی دههها توسط فیلمهایی مانند کینگ کونگ تقویت شده بود مبنی بر اینکه این موجودات خجالتی و آرام تهدیدی خشونتآمیز برای انسانها هستند، از بین میبرد.
به نقل از نیچر، این کلیپ که در سال ۱۹۷۸ برای مجموعه تلویزیونی «زندگی روی زمین: یک تاریخ طبیعی» متعلق به شبکه بیبیسی فیلمبرداری شد، چیزی را نشان میدهد که در طول ۷۰ سال فعالیت حرفهایاش به مشخصه اتنبورو تبدیل شده است: انتقال پدیدههای جدید، شگفتانگیز و پیچیده با به تصویر کشیدن به جای حرف زدن.
اتنبورو در روز ۸ مه ۱۰۰ ساله شد و مجله نیچر تأثیر بینظیر او را به عنوان یک رابط علمی که طبیعت را به میلیونها نفر شناسانده است، در گزارشی مورد تقدیر قرار داد.
به سختی میتوان تأثیر اتنبورو بر پخش علمی را نادیده گرفت. در دهههای اولیه تلویزیون، برنامههایی که توسط متخصصان اجرا میشدند، معمولا شامل مردانی بودند که در مقابل دوربین سخنرانی میکردند و عکاسی و گرافیک نقش ثانویه داشتند.
اتنبورو نیز متخصص بود و برخلاف معمول برای کسی که در آن زمان در بیبیسی بود، در دانشگاه کمبریج انگلستان در رشته علوم زمینشناسی و جانورشناسی تحصیل کرده بود. اما او رویکردی درگیرانهتر و جذابتر را به ارمغان آورد و وارد این عرصه شد. فیلمهای او سفری شخصی برای کشف هستند. مستند «زندگی روی زمین»، مجموعهای ۱۳ قسمتی با قسمتهای یک ساعته که در سال ۱۹۷۹ پخش شد، داستانی جامع از ریشهها و تکامل حیات را روایت میکرد.
ساخت آن سه سال طول کشید و اتنبورو و تیمش ۲.۱ میلیون کیلومتر به ۱۰۰ مکان در ۴۹ کشور سفر کردند و از ۶۵۰ گونه فیلمبرداری کردند. تخمین زده میشود که این مجموعه توسط ۵۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان تماشا شده است که بیش از یک دهم جمعیت جهان در آن زمان بود.
بسیاری از صحنههای «زندگی روی زمین» پیش از این هرگز با دوربین ضبط نشده بودند و این مجموعه نه تنها جانوران بزرگ کاریزماتیک، بلکه شگفتیهای حیات را در تمام مقیاسها نیز مورد توجه قرار داد. یکی از خاطرهانگیزترین بخشها مربوط به قورباغههای داروین (Rhinoderma darwinii)، گونهای کوچک که در جنگلهای شیلی و آرژانتین یافت میشود، است. قورباغههای نر، تخمهای بارور شده را در دهان خود جمع میکنند و قبل از رهاسازی چشمگیر بچه قورباغههای تازه رشد یافته، آنها را در دهان خود نگه میدارند.
اتنبورو «زندگی روی زمین» را با فیلمهای جاهطلبانهتری در مورد موضوعاتی مانند پستانداران، پرندگان و زندگی در اعماق اقیانوس دنبال کرد و در دو مجموعه برجسته دیگر به اوج خود رسید: سیاره زمین و سیاره آبی.
در مقابل، فیلمهای جدیدتر اتنبورو تمرکز خود را گسترش دادهاند تا نه تنها گونهها، بلکه اکوسیستمها و تنوع زیستی به معنای کامل آن را نیز در بر گیرند. آنها همچنین لحنی فوریتر در مورد تخریب محیط زیست اتخاذ کردهاند. به عنوان مثال، فیلم «اقیانوس با دیوید اتنبورو» در سال ۲۰۲۵ شامل فیلمهای دلخراشی از ویرانیهایی است که بر اکوسیستمهای کف اقیانوس توسط ماهیگیری ایجاد شده است.
پس از دههها اجتناب از قالب سخنرانی و ارائه نظر شخصی، اتنبورو به طور فزایندهای به حمایت شخصی از محیط زیست روی آورده و در مورد خطرات تغییرات اقلیمی هشدار میدهد. او در سخنرانی خود در سال ۲۰۲۱ در نشست اقلیمی سازمان ملل متحد در گلاسکو، بریتانیا، خطاب به نمایندگان گفت: در طول زندگیام شاهد یک زوال وحشتناک بودهام. شما در طول زندگیتان، میتوانید و باید شاهد یک بهبود شگفتانگیز باشید.
اتنبورو مسلما بیش از هر کس دیگری در این سیاره، آگاهیبخشی در مورد جهان طبیعی و ارتباطات بیشمار آن را که انسانها به آن وابستهاند، افزایش داده است. همزمان با صدمین سالگرد تولد او، شایستهترین میراث ۱۰۰ سال آینده برای بشریت، دستیابی به بهبودهای لازم خواهد بود.
گوگل همچنین در پایان افکت تصویری صفحه متعلق به دیوید اتنبورو مینویسد: ممنون؛ آقای دیوید. شاید ما نیز باید به پاس یک قرن روایت شگفتیهای زمین و حیات بگوییم: ممنون آقای اتنبورو.