جوانان آمریکایی نسبت به آینده شغلی خود دیدگاهی بسیار تیره تر از همکاران و نسلهای مسن تر دارند؛ موضوعی که بزرگ ترین شکاف خوش بینی شغلی در میان تمام کشورهای بررسی شده توسط مؤسسه گالوپ را ایجاد کرده است.
به گزارش عصر ایران به نقل از آکسیوس، وجود چنین فاصله عمیقی میان جوانان بدبین و نسلهای مسن تر در آمریکا، خود پدیدهای کم سابقه به شمار میرود. در میان ۱۴۱ کشور مورد بررسی، تنها پنج کشور دیگر شکافی دو رقمی میان نسلها را تجربه کردهاند.
در بیشتر کشورهای جهان، جوانان نسبت به آینده شغلی خوش بین تر از سالمندان هستند یا دست کم نگاه دو نسل تفاوت زیادی با یکدیگر ندارد.
در شرایطی که دونالد ترامپ و شی جین پینگ این هفته درباره اقتصاد دو قدرت بزرگ جهان دیدار میکنند، آمریکا و چین یک ویژگی مشترک دارند؛ جوانان هر دو کشور نسبت به والدین خود ناامیدتر شدهاند.
آمارها نشان میدهد تنها ۴۳ درصد آمریکاییهای ۱۵ تا ۳۴ ساله در سال ۲۰۲۵ معتقد بودند اکنون زمان مناسبی برای پیدا کردن شغل در محل زندگی آنهاست؛ در حالی که این رقم در میان افراد ۵۵ سال به بالا به ۶۴ درصد میرسد. این اختلاف، شکافی ۲۱ درصدی میان دو نسل ایجاد کرده است.
در چین نیز فاصله میان نسل جوان و مسن تر به ۱۲ درصد میرسد. صربستان، امارات، هنگ کنگ و نروژ نیز شرایط مشابهی دارند.
میانگین جهانی شکاف میان نسلها حدود ۱۰ درصد است، اما در بیشتر کشورها این افراد مسن تر هستند که امید کمتری دارند.
بررسیها نشان میدهد جوانان آمریکایی در دهه ۲۰۰۰ نیز نگرانیهایی درباره آینده شغلی داشتند، اما در آن زمان همچنان خوش بین تر از نسلهای مسن بودند.
با این حال، جوانان آمریکایی در سال ۲۰۲۵ حتی در مقایسه با هم سن و سالان خود در جهان نیز وضعیت بدتری دارند و در میان ۱۴۱ کشور بررسی شده، رتبه ۸۷ را از نظر خوش بینی شغلی کسب کردهاند.
برای نمونه، در کره جنوبی تنها ۲۸ درصد جوانان گفتهاند شرایط برای پیدا کردن شغل مناسب است، اما نکته مهم اینجاست که نگاه نسل مسن آن کشور نیز تقریبا به همان اندازه منفی بوده است.
بندیکت ویگرز، تحلیلگر ارشد کسب و کار به آکسیوس میگوید بیشترین افت امیدواری در میان جوانان آمریکایی دارای تحصیلات دانشگاهی دیده میشود؛ افرادی که هنوز وارد کار تمام وقت نشدهاند.
او معتقد است بخش مهمی از این نگرانیها به تاثیر هوش مصنوعی بر بازار کار مربوط میشود.
سم هاینر، مدیر اجرایی ائتلاف جوانان آمریکا، نیز میگوید حذف تدریجی فرصتهای شغلی سطح ابتدایی توسط هوش مصنوعی و فضای کاری مبتنی بر روابط و سرمایه اجتماعی، نقش مهمی در افزایش بدبینی نسل جوان داشته است.
او میگوید شرکتها در واقع نردبان پیشرفت شغلی را از همان پله اول قطع کردهاند. آملیا سکستون، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه کارولینای شمالی، نیز میگوید برای ۳۰ شغل تابستانی درخواست فرستاده، اما از ۲۵ مورد هیچ پاسخی دریافت نکرده است. آملیا می گوید وقتی با هم نسلهایش صحبت میکند متوجه میشود همه آنها برای تعداد محدودی فرصت شغلی با یکدیگر رقابت میکنند.
او همچنین معتقد است بسیاری از جوانان احساس میکنند هوش مصنوعی حتی پیش از ورود آنها به بازار کار، ساختار مشاغل را تغییر داده است.
به گفته او، بسیاری از افراد را میبیند که در لحظه مسیر شغلی یا حتی رشتهای را که باید برای پیدا کردن کار دنبال کنند تغییر میدهند؛ آن هم فقط به دلیل گسترش هوش مصنوعی.
جوانان آمریکایی پیش از این نیز دورههایی از ناامیدی را تجربه کردهاند، اما اکنون نسل جوان آمریکا بدبین ترین نسل نسبت به بازار کار در جهان محسوب میشود؛ آن هم در شرایطی که نسلهای مسن تر همچنان دیدگاهی امیدوارانه تر دارند. باید ببینیم دونالد ترامپ برنامه ای برای رفع نگرانی این قشر دارد یا نه.