کارشناسان معتقدند با توجه به هدفگذاری تولید سه میلیون دستگاه خودرو در برنامه هفتم توسعه، عدم حضور پایدار در بازارهای صادراتی میتواند انگیزه سرمایهگذاری در زنجیره ارزش صنعت خودرو را کاهش دهد. در چنین شرایطی، خودروسازان به دلیل محدود بودن تقاضای داخلی و نبود بازارهای خارجی، تمایل کمتری برای افزایش ظرفیت تولید خواهند داشت.
در بخش صادرات قطعات نیز دادهها نشان میدهد سهم قابل توجهی از صادرات صنعت خودرو به قطعات مرتبط با بدنه، اجزا و سایر قطعات خودرو اختصاص یافته است.
با این حال، تشدید تحریمهای بینالمللی و افزایش ناپایداریهای سیاسی و اقتصادی در منطقه، بهویژه در کشورهای عراق و سوریه، روند صادرات بدنه خودرو را با کاهش محسوسی روبهرو کرده است؛ بهگونهای که حجم صادرات این بخش نسبت به سال ۱۳۹۷ به کمتر از یکسوم رسیده است.
با وجود این، وضعیت صادرات قطعات و اجزای خودرو در مقایسه با صادرات خودرو روند باثباتتری داشته است. کارشناسان یکی از مهمترین دلایل این موضوع را شکلگیری بازار مناسب لوازم یدکی برای صنعت خودرو کشور میدانند؛ بازاری که تا حد زیادی تحت تأثیر صادرات مستقیم خودرو در سالهای گذشته ایجاد شده است.
تحلیلها همچنین نشان میدهد میان صادرات خودرو و صادرات قطعات رابطهای مستقیم و متقابل وجود دارد. بر این اساس، تحقق اهداف صادراتی تعیینشده در برنامه هفتم توسعه مستلزم توسعه همزمان صادرات خودرو و قطعات است؛ چراکه صنعت قطعهسازی بهتنهایی توان حضور گسترده و پایدار در بازارهای بینالمللی را نخواهد داشت.