تجارت دریایی نفت در حکم رگ های شریان پایداری اقتصاد انرژی جهانی عمل می کند و در این میان 7 تنگه و آبراه کلیدی در این تجارت جهانی مهم نقش حیاتی ایفا می کنند.
به گزارش عصرایران و بر اساس آمارهای سال 2025 "آژانس انرژی آمریکا" تنها دو تنگه "مالاگا" و "هرمز" به تنهایی حدود 45 درصد از تجارت دریایی نفت در جهان را از خود عبور می دهند.
تنگه مالاگا در اندونزی در رتبه نخست قرار دارد و به تنهایی 23.7 درصد از محموله های دریایی نفتی جهان از این تنگه عبور می کنند. نبض کنترل این تنگه به گونه ای است که نیروی دریایی آمریکا می تواند در آنجا اهرم فشاری داشته باشد و یکی از نگرانی های اصلی چینی ها طی دهه گذشته این بوده که آمریکا از طریق این تنگه تجارت دریایی چین از جمله محموله های انرژی به مقصد بنادر چین را محدود و یا حتی مسدود کند.
پس از آن تنگه هرمز در رتبه دوم قرار دارد و به تنهایی 20.9 درصد از محموله های دریایی نفت جهان از این تنگه عبور می کنند.
اهمیت تنگه هرمز علاوه بر نفت، بر سیار محصولات و مشتقات نفتی از جمله محموله ها و میعانات گازی و عبور بیش از یک سوم از کود مصرفی جهان از این تنگه است که می تواند مستقیما روی زنجیره تامین محصولات کشاورزی و صنعتی مختلف جهان تاثیرگذار باشد.
کانال سوئز و تنگه باب المندب به ترتیب در رتبه های سوم و چهارم قرار دارند که به ترتیب 8.8 و 8.6 درصد از محموله های دریایی نفت جهان از این دو آبراه عبور می کنند.
در مجموع رقمی نزدیک به 65 درصد از محموله های دریایی نفت جهان از این 4 تنگه که 3 تنگه آنها در منطقه موسوم به "خاورمیانه" یا همان آسیای جنوب غربی هستند، عبور می کنند و کنترل بر این آبراه ها به معنی در اختیار گرفتن نبض انرژی جهان محسوب می شود.
در رتبه های پنجم تا هفتم به ترتیب تنگه دانمارک، تنگه های بسفر و داردانل (استانبول) و کانال پاناما قرار دارند که به ترتیب 4.9، 3.4 و 2.1 درصد از محموله های دریایی نفتی از این آبراه ها عبور می کنند.
از این هفت تنگه حدود 80 درصد از محموله های نفتی جهان عبور می کنند؛ یعنی چهارپنجم از کل محموله های نفتی دریایی جهان.