خودروسازان تنها به تولید وسایل نقلیه اکتفا نکردهاند؛ آنها عجیبترین محصولات خودروسازها را هم ساختهاند. این شرکتها، از بوباسلد تا یخچال و موشک، وارد حوزههای غیرمنتظرهای شدهاند.
به گزارش گجت نیوز، بسیاری از غولهای صنعت خودرو برای تنوع بخشیدن به سرمایهگذاریها یا عبور از بحرانهای اقتصادی، به سراغ حوزههای جدید رفتهاند. این ابتکارات غیرخودرویی شرکتهای اتومبیلسازی نشاندهنده توانایی آنها در نوآوری فراتر از جادههاست.
در ادامه به برخی از غیرمعمولترین و عجیبترین محصولات خودروسازها در طول تاریخ میپردازیم:
بیامو در سال ۲۰۱۲ بوباسلدی از فیبرکربن برای تیم المپیک آمریکا طراحی کرد. این بوباسلد سبک و آیرودینامیک در المپیک زمستانی ۲۰۱۴ سوچی به تیم کمک کرد تا پس از سال ۱۹۵۲، برای اولین بار سوم شود.
فیات در سال ۱۹۲۶ روزنامه ایتالیایی لا استامپا (La Stampa) را خرید و آن را به یکی از بزرگترین نشریات روزانه ایتالیا تبدیل کرد. فیات کرایسلر اتومبیلز در سال ۲۰۱۷ سهام خود را در این روزنامه فروخت.
هنری فورد در سال ۱۹۲۶، برای تامین لاستیک خودرو، شهری صنعتی به نام فوردلندیا (Fordlândia) در جنگلهای آمازون برزیل تاسیس کرد. این پروژه ناموفق بود و فورد در سال ۱۹۳۴ آن را رها کرد؛ امروزه حدود ۳,۰۰۰ نفر در آن زندگی میکنند.
سه رقیب اصلی، آئودی، بیامو و مرسدس-بنز، در سال ۲۰۱۵ بهطور مشترک سرویس نقشه هیر (HERE) را از نوکیا خریدند. هدف این خرید، شکلدهی به سرویسهای نقشهبرداری برای خودروهای خودران آینده بود.
جنرال موتورز (GM) در سال ۱۹۸۴ شرکت رایانهای الکترونیک دیتا سیستمز (Electronic Data Systems – EDS) را خرید تا سیستمهای رایانهای خود را بهبود بخشد. با این حال، روابط دو شرکت تیره شد و جنرال موتورز در سال ۱۹۹۶ این شرکت را واگذار کرد.
جنرال موتورز در سال ۱۹۸۵ هواپیمایی هیوز (Hughes Aircraft) را خریداری کرد و بعدها با دلکو الکترونیکس (Delco Electronics) ادغام شد. این شرکت جدید ماهوارههای تجاری و موشک ساخت و سرویس تلویزیون دیجیتال دایرکتتیوی (DirecTV) را راهاندازی کرد.
فورد اروسپیس (Ford Aerospace) در سال ۱۹۵۱ قراردادی با نیروی دریایی آمریکا برای تولید قطعات موشکهای هوا به هوای سایدوایندر (AIM-9 Sidewinder) منعقد کرد. فورد این بخش را در سال ۱۹۹۰ فروخت.
هوندا علاوه بر خودرو و موتورسیکلت، ربات انساننمایی به نام آسیمو (Asimo) را توسعه داده است که میتواند راه برود، بدود، بپرد و با انسانها تعامل کند.
هیوندای از طریق بخش روتم (Rotem) خود، قطارهای سبک، پرسرعت، لوکوموتیوهای دیزلی-الکتریکی و واگنهای مترو را طراحی و تولید میکند. این شرکت همچنین ابزار، قطعات هواپیما و ربات میسازد.
فورد در انگلستان از طریق بخش فورد کریدیت (Ford Credit) مجوز بانکی برای ارائه محصولات پسانداز مانند حسابهای پسانداز انعطافپذیر را دریافت کرد.
میتسوبیشی در حوزههای متنوعی از جمله معدنکاری، کشتیسازی، املاک، سیستمهای پرداخت عوارض الکترونیکی، قطارهای پرسرعت، پالایش نفت و بانکداری فعالیت دارد. این شرکت حتی جنگندههای F-۱۵، F-۱۶ و F-۳۵ را تحت لیسانس میسازد.
پژو از سال ۱۸۸۲ دوچرخهسازی را آغاز کرد و تا دهه ۱۸۸۰ میلادی سهچرخه و دوچرخههای معمولی نیز تولید میکرد. بخش دوچرخهسازی پژو در سال ۱۹۲۶ از بخش خودرو جدا شد و اکنون تحت گروه سایکلیوروپ (Cycleurope) فعالیت میکند.
گروه تاتا، مالک جگوار و لندرور، در سال ۱۹۰۳ با افتتاح هتل لوکس تاج محل پالاس (Taj Mahal Palace) در بمبئی وارد صنعت هتلداری شد. تاتا اکنون یکی از بزرگترین گروههای هتلداری در آسیاست و در زمینههای متنوعی مانند چای تتلی (Tetley) و خطوط هوایی ویستارا (Vistara) نیز فعالیت دارد.
پژو از سال ۱۸۴۰ آسیاب قهوه و از ۱۸۷۴ آسیاب فلفل تولید میکند. طراحی پایه اولین آسیاب فلفل این شرکت، مدل Z، هنوز هم امروزه مورد استفاده است، اگرچه بخش آسیابساز آن بهطور عملیاتی با بخش خودروسازی پژو مستقل است.
پسر فروچیو لامبورگینی، تونینو لامبورگینی (Tonino Lamborghini)، نام و لوگوی خانوادگی را برای تولید طیف وسیعی از کالاهای لوکس مانند عینک، ساعت، شکلات، ودکا، نوشیدنیهای انرژیزا و انواع قهوه حفظ کرده است.
تسلا علاوه بر خودروهای الکتریکی، باتریهای خانگی پاوروال (Powerwall) را تولید میکند که قادرند برق یک خانه را تا حدود یک هفته در زمان قطع برق تأمین کنند. تسلا پنلهای خورشیدی نیز میفروشد.
پژو از سال ۱۸۱۰ ابزارآلات دستی تولید میکرد و امروزه نیز دریل، اره، ماشین سنگزنی و گیره میفروشد. خانواده پژو در سال ۲۰۱۲ حقوق این بخش را به شرکت فرانسوی امپیاو (MPO) فروخت.
تویوتا از سال ۱۹۷۵ وارد بازار مسکن ژاپن شد و خانههای پیشساخته لوکس و راحت تولید میکند. این خانهها در ۴۵ روز ساخته میشوند و تا ۶۰ سال گارانتی دارند.
جنرال موتورز در سال ۱۹۳۰ شرکت الکترو-موتیو (Electro-Motive Company – EMC) را خرید و وارد صنعت قطار شد. EMC به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان لوکوموتیو دیزلی در آمریکا تبدیل شد، اما جنرال موتورز در سال ۲۰۰۵ آن را فروخت.
آندره سیتروئن قبل از تاسیس شرکت خودروسازی سیتروئن در سال ۱۹۱۹، در ساخت چرخدندههای V شکل تخصص داشت. لوگوی دوشورون این شرکت هنوز هم به ریشههای آن در صنعت چرخدنده اشاره دارد.
تویوتا در سال ۱۹۹۰ وارد صنعت دریایی شد و امروزه قایقهای موتوری قدرتمندی مانند پونام ۳۵ (Ponam 35) را تولید میکند. این قایقها با موتورهای دیزلی V8 لندکروز کار میکنند و میتوانند ۱۲ نفر را حمل کنند؛ قیمت آنها حدود ۸۰۰,۰۰۰ دلار است.
سیتروئن یک هلیکوپتر شخصی کوچک به نام RE-2 ساخت که از موتور وانکل استفاده میکرد. این پروژه به دلیل مشکلات گرمای بیش از حد موتور و تصمیم مالکان جدید (پژو) برای تمرکز بر خودرو، متوقف شد و نمونه اولیه فقط ۳۸ ساعت پرواز کرد.
هوندا علاوه بر محصولات زمینی، جتهای خصوصی هونداجت (HondaJet) با نام رسمی HA-420 تولید میکند. این هواپیمای کوچک شش نفره با قیمتی حدود ۶ میلیون دلار، پرفروشترین جت در کلاس خود است و بیش از ۲۰۰ فروند از آن ساخته شده است.
محبوبترین محصول فولکسواگن نه چرخ دارد و نه موتور؛ این شرکت برای دههها سوسیس گوشت خوک تولید کرده و آنها را در کارخانهها، رستورانها و حتی فروشگاههای مواد غذایی میفروشد. فولکسواگن سالانه حدود ۷ میلیون سوسیس تولید میکند که از تعداد خودروهای تولیدیاش (۴.۹ میلیون در ۲۰۲۱) بیشتر است.
جنرال موتورز در اوایل همهگیری کووید-۱۹، تولید ماسک صورت را آغاز کرد. مرکز فنی این شرکت در میشیگان قادر به ساخت ۱.۵ میلیون ماسک در ماه بود و در نهایت سفارش ۱۰ میلیون ماسک آژانس بهداشت عمومی کانادا را نیز تامین کرد.
آزمایشگاههای جنرال موتورز در سال ۱۹۵۲، پمپ مکانیکی قلب دودریل-جیامآر (Dodrill-GMR) را با همکاری جراح فورست دودریل توسعه دادند. این دستگاه در جراحی قلب هنری اوپیتک در دیترویت استفاده شد و او ۲۹ سال دیگر زندگی کرد.
جنرال موتورز در طراحی و ساخت وسیله نقلیه ماهنورد (Lunar Roving Vehicle – LRV) برای ماموریتهای آپولو ۱۵، ۱۶ و ۱۷ ناسا نقش کلیدی داشت. این شرکت شاسی، چرخها، سیستم تعلیق، فرمان و کنترلهای LRV را توسعه داد.
در سال ۱۹۱۵، آلفرد ملویس یخچال برقی خودکفا را اختراع کرد و شرکت گاردین فریجراتور (Guardian Fridgerator) را تأسیس کرد. جنرال موتورز در سال ۱۹۱۹ این شرکت را خرید و با نام فریجیدر (Frigidaire) به یکی از رهبران بازار تبدیل شد.
اولدزموبیل (Oldsmobile) در طول جنگ جهانی دوم بیش از ۴۵ میلیون گلوله توپخانه با اندازههای ۷۵ میلیمتر تا ۱۵۵ میلیمتر تولید کرد.
جنرال موتورز از طریق شرکت هیوز، دستگاههای سونوبوی (Sonobuoy) را تولید میکرد که برای شناسایی صداها در آب و ردیابی زیردریاییهای دشمن استفاده میشوند.
برندهای جنرال موتورز مانند بیوک (Buick) و کادیلاک گیج (Cadillac Gage) در جنگ جهانی دوم و پس از آن تانک و ادوات زرهی تولید کردند. واکسال (Vauxhall) نیز در کارخانه لوتون خود تانکهای چرچیل (Churchill) ساخت.
جنرال موتورز در سال ۲۰۲۰، در واکنش به همهگیری کووید-۱۹، به سرعت تولید دستگاههای تنفس مصنوعی V+ پرو (V+ Pro) را آغاز کرد و در ۱۵۴ روز، ۳۰,۰۰۰ دستگاه ساخت.
شرکت فریجیدر که قبلا یخچال تولید میکرد، به ساخت ماشین لباسشوییهای درب بالا روی آورد. پس از فروش فریجیدر توسط جنرال موتورز در سال ۱۹۷۹، این شرکت بر ماشینهای درب جلو تمرکز کرد و اکنون بخشی از الکترولوکس (Electrolux) سوئد است.