عصر ایران- پمپ بنزین های آرت دکو دهه های 1920 و 1930 به فضاهای سبک سازی شده ای تبدیل شدند که در آن معماری، تبلیغات و فرهنگ خودرویی در یک هویت بصری مدرن با هم ادغام می شدند. معماران نیازهای عملکردی را با بیان طراحی قوی ترکیب کردند و پمپ بنزین های ساده را به نشانه های شهری چشمگیر تبدیل کردند.
فرم های هندسی، تابلوهای تبلیغاتی جسورانه و موادی مانند کاشی های سرامیکی لعاب دار، شیشه های بلوکی، جزئیات کروم و نورپردازی نئون بر پاکیزگی، کارایی و پیشرفت فناوری تاکید می کردند.
در دهه 1930 بسیاری از این بناها به سمت سبک استریم لاین مدرن پیش رفتند که از فرم های آیرودینامیکی قطارها، هواپیماها و کشتی های اقیانوس پیما الهام گرفته بود و منحنی های نرم تر و خطوط افقی را معرفی می کرد.
امروزه نمونه های باقی مانده به عنوان نشانه های مهم معماری عصر اولیه خودرو ارزش گذاری می شوند و بازتابی از تقاطع نوآوری طراحی، فناوری و زندگی شهری مدرن هستند.
سبک معماری آرت دکو در دهه 1920 و 1930 شکل گرفت و بر ترکیب تزئینات لوکس با هندسه ساده و منظم تاکید داشت. در این سبک از خطوط تیز، اشکال پلکانی و الگوهای تکرار شونده استفاده می شد تا حس نظم و پیشرفت نشان داده شود.
استفاده از متریال هایی مانند سنگ، فلز، شیشه و بتن باعث شد ساختمان ها هم مدرن به نظر برسند و هم جلوه ای مجلل داشته باشند. آرت دکو در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان در ساختمان های اداری، سینماها و ایستگاه های حمل و نقل دیده می شود و تاثير آن هنوز در طراحی معاصر قابل مشاهده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی