نسرین پرویزی معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسیا اظهار کرد: سالها قبل فرهنگستان واژه «هدفون» را در مجموعه واژههای عمومی، که پیش از تشکیل گروههای تخصصی کار بررسی واژهها را بر عهده داشت، بررسی کرده بود. چون در آن زمان هدفونها خیلی ساده بودند و صرفا دو گوشی بزرگ بود که روی گوش قرار میگرفت و انواع خیلی متنوعی نداشت و فقط ممکن بود ظریفتر یا زمختتر باشند، معادل «دوگوشی» را برای آن انتخاب کردیم.
به گزارش ایسنا، او سپس افزود: اخیراً استانداردی را مربوط به انواع ترجمه، بررسی میکردیم که در واقع انواع مختلف «دوگوشی»(هدفون) را بررسی میکردند و در آنجا دیدیم واژه «دوگوشی» خیلی در ترکیباتی که ساخته شده است، نمینشیند.
الان هدفونهایی هست که فقط روی یک گوش قرار میگیرد، بعضیها داخل گوش قرار میگیرند، بعضیها به گردن آویزان میشوند و «دوگوشی» برایشان مناسب نبود؛ مثلاً «دوگوشی تکگوشی»، «دوگوشی توگوشی» و... خیلی مناسب نبود و تصمیم گرفتیم این واژه را مجددا بررسی کنیم.
- نسرین پرویزی ، معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی
معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان در ادامه یادآور شد: میدانیم به هدفونهایی که در داخل گوش قرار میدهند، «هدفون» را نمیگویند و میگویند «توگوشی». در واقع صفتش را به کار میبرند یا «روگوشی» و «تکگوشی» میگویند. اینها را داریم مجددا بررسی میکنیم و نظرات را از گروههای مختلف و فراخوانی که در «چشم و چراغ» قرار داده شده است، جمعآوری میکنیم و میشود از این نظرات استفاده کرد.
همچنین پیشنهادهایی را همکارهای ما داده بودند که خیلی متنوع است؛ بعضی از واژهها را با «نیوشیدن» که معنی «شنیدن» است، قرار داده بودند و واژههایی مانند «نیوشه» و «شنوه» ساخته بودند یا واژه «آوایار» را ساختهاند. به هر حال هیچکدام هنوز تصویب نشدهاند و شاید در جلسه آتی گروه واژهگزینی مطرح شود و امیدواریم پیشنهادهای خوبی به ما برسد که برای نام کلی «هدفون» چه چیزی میتوانیم بگذاریم که با ترکیباتی که از آن ساخته میشود، همخوانی داشته باشد، حشو نباشد و تعداد کلمات «گوش» در آن کمتر باشد و کلمه کلی بتوان برای آن در نظر گرفت.
- معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی