عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - چین بی سر و صدا یک زیردریایی پیشرفته دیگر را به آب انداخته است؛ اقدامی که نشان دهنده گسترش سریع نیروی دریایی این کشور است، نیرویی که هم اکنون نیز از نظر نرخ تولید از کشورهای غربی پیشی گرفته است.
تصاویر ماهواره ای جدید، یک زیردریایی بزرگ تازه را در کارخانه کشتی سازی جیانگ نان شانگهای نشان می دهند. این شناور دارای ظاهری غیرمعمول و بدون برجک سنتی بوده و بدنه ای بسیار آیرودینامیک دارد. تحلیلگران معتقدند این طراحی می تواند نشان دهنده تلاش چین برای توسعه سکوهای زیرسطحی سریع تر، کم صداتر و دشوارتر برای شناسایی باشد.
این اطلاعات در شرایطی منتشر شده که آمریکا و متحدانش برای افزایش تولید زیردریایی با چالش مواجه هستند. در مقابل، چین طی 5 سال گذشته حدود 15 تا 20 زیردریایی را به آب انداخته است که تعدادی از آن ها به کلاس های کاملا جدید تعلق دارند.
زیردریایی جدید کشف شده در تصاویر حدود 120 متر طول دارد. عرض آن نسبت به برخی زیردریایی های تهاجمی جدید چین کمتر به نظر می رسد. تصاویر ماهواره ای همچنین سطوح کنترلی X شکل در بخش عقبی و آنچه احتمالا یک سامانه پیشران پوشیده شده است را نشان می دهند.
تحلیلگران دفاعی معتقدند این زیردریایی ممکن است از سامانه پیشران پمپ جت استفاده کند. این فناوری در مقایسه با ملخ های سنتی، در سرعت های بالاتر صدای کمتری در زیر آب تولید می کند. با این حال، شاخص ترین ویژگی این شناور نبود برجک سنتی است.
زیردریایی های متعارف از برجک برای استقرار پریسکوپ، دکل های ارتباطی و سامانه های اسنورکل استفاده می کنند. حذف این بخش باعث کاهش مقاومت در برابر حرکت و افزایش بهره وری هیدرودینامیکی می شود. شکل ساده تر بدنه می تواند سرعت و مانورپذیری زیر آب را افزایش دهد و در عین حال ردپای صوتی را کاهش دهد؛ موضوعی که ردیابی زیردریایی را دشوارتر می کند.
چین پیش تر نیز مفاهیم مشابهی را آزمایش کرده بود. حدود 8 سال پیش، همین کارخانه کشتی سازی یک زیردریایی آزمایشی کوچک تر با طراحی برجک کاهش یافته را به آب انداخت. در سال های اخیر نیز سازندگان چینی از مفاهیم مختلف وسایل نقلیه زیرآبی بدون سرنشین با فرم بدنه مشابه رونمایی کرده اند.
نوع سامانه پیشران این زیردریایی هنوز مشخص نیست، اما تحلیلگران با توجه به ابعاد شناور، استفاده از یک راکتور هسته ای متعارف را محتمل ترین گزینه می دانند.
احتمال دیگر استفاده از فناوری نوظهور "هسته ای - AIP" چین است. این مفهوم، یک راکتور هسته ای کم توان را با اصول پیشران مستقل از هوا ترکیب می کند. چنین سامانه هایی می توانند ماندگاری بیشتری را بدون پیچیدگی زیردریایی های تهاجمی هسته ای بزرگ فراهم کنند.
چین پیش تر یک زیردریایی مبتنی بر این مفهوم را نیز به آب انداخته است. زیردریایی کلاس ژو از نوع Type-041 در سال 2024 در کارخانه ووچانگ شهر ووهان مشاهده شد. با این حال، کارشناسان معتقدند برای این طراحی جدید، استفاده از یک زیردریایی تهاجمی هسته ای متعارف محتمل تر است.
این زیردریایی با طولی نزدیک به 121.92 متر، بیش از حد باریک به نظر می رسد که بتواند نقش یک زیردریایی حامل موشک های بالستیک را ایفا کند. جدیدترین موشک های بالستیک پرتاب شونده از زیردریایی چین یعنی JL-3 به محفظه های پرتاب بسیار بزرگ تری نیاز دارند.
ظهور این زیردریایی جدید پرسش هایی را درباره راهبرد صنعتی چین نیز مطرح کرده است. تقریبا هم زمان، گزارش هایی از به آب انداختن یک زیردریایی دیگر در کارخانه هولودائو منتشر شد؛ مرکزی که اصلی ترین تاسیسات ساخت زیردریایی های هسته ای چین به شمار می رود. تحلیلگران گمان می کنند هر دو زیردریایی ممکن است به یک کلاس جدید تعلق داشته باشند.
در صورت تایید، این موضوع یک تحول مهم در صنعت کشتی سازی نظامی چین خواهد بود. کارخانه های کشتی سازی غربی اغلب برای ساخت هم زمان بیش از یک زیردریایی هسته ای با دشواری روبرو هستند. اما چین اکنون ممکن است خطوط تولید موازی برای برنامه های پیشرفته زیردریایی در اختیار داشته باشد.
پکن هیچ اطلاعات رسمی درباره این زیردریایی منتشر نکرده است. مقام های چینی به ندرت از رونمایی نخستین نمونه های یک کلاس جدید زیردریایی، به ویژه در پروژه های حساس دریایی، اطلاع رسانی می کنند. همین محرمانه بودن باعث شده تحلیلگران خارجی برای درک ماموریت و توانایی های این شناور به تصاویر ماهواره ای و ارزیابی های دفاعی متکی باشند.