عصر ایران - لندن میزبان تعدادی از مشهورترین و ستایش شده ترین نمونه های معماری بروتالیسم در جهان است. این سبک که در دهه های پس از جنگ جهانی دوم (بین دهه های 1950 تا 1970 میلادی) ظهور کرد، به سرعت با فرم های بتنی جسورانه، پروژه های جاه طلبانه مسکن اجتماعی و ساختمان های شهری که با هدف بازتعریف و شکل دهی مجدد به شهرهای مدرن طراحی شده بودند، شناخته شد.
سازه های بروتالیستی که زمانی به شدت جنجال برانگیز و مورد بحث بودند، امروزه به عنوان نمادهای معماری و آثار ماندگار شهری شناخته می شوند. اگر از علاقه مندان به معماری، عکاسی شهری و فضاهای مدرن هستید و می خواهید بهترین نمونه های بروتالیسم لندن را در یک روز کاوش کنید، در این مقاله یک مسیر منسجم و کاربردی برای یک تور جذاب یک روزه آماده کرده ایم.
تور خود را با یکی از نمادین ترین و مشهورترین ساختمان های بروتالیستی لندن آغاز کنید. برج ترلیک که در سال 1972 توسط معمار برجسته، «ارنو گولدفرینگر» (Ernő Goldfinger) تکمیل شد، شاهکاری است که با اسکلت بتنی دراماتیک و برج خدمات مجزای خود شناخته می شود. این سازه باشکوه اکنون به یکی از نمادهای اصلی بروتالیسم بریتانیا تبدیل شده است.
این مگاساختار بتنی پله ای که توسط «نیو براون» (Neave Brown) طراحی و در سال 1978 تکمیل شد، اغلب به عنوان یکی از بهترین و موفق ترین پروژه های مسکن اجتماعی ساخته شده در بریتانیا به شمار می رود. ساختار خاص این مجتمع و خیابان پیاده روی طولانی آن به نام «رولی وی» (Rowley Way)، فضایی فوق العاده منحصر به فرد و فتوژنیک را برای عکاسی خلق کرده است.
به احتمال زیاد، باربیکن مشهورترین مجتمع بروتالیستی در سراسر جهان است. این مجموعه عظیم با پیاده راه های مرتفع، دریاچه ها، برج های بلندقامت، پل ها و باغ های پنهان خود، مکانی است که به راحتی می توانید دو ساعت از وقت خود را صرف کاوش و گشت وگذار در گوشه و کنار آن کنید.
بخش هایی که نباید از دست بدهید:
هنرستان گل و گیاه
تراس های مشرف به دریاچه
برج های معروف لادردیل، شکسپیر و کرامول
مرکز برانزویک نسخه ملایم تر، کاربردی تر و زنده تری از معماری بروتالیسم را به نمایش می گذارد. این مجموعه که توسط «پاتریک هاجکینسون» (Patrick Hodgkinson) طراحی شده است، با تراس های پله پله ای خود، یکی از متمایزترین و پویاترین فضاهای شهری لندن را برای زندگی و تعاملات روزمره ایجاد کرده است.
تور بروتالیسم خود را در تئاتر ملی لندن به پایان برسانید؛ ساختمانی که توسط «دنیس لاسدون» (Denys Lasdun) طراحی شده و شاید بتوان آن را شاخص ترین ساختمان شهری و عمومی در سبک بروتالیسم دانست. تراس های لایه لایه، سایه های عمیق ایجاد شده در بافت بتن و چشم اندازهای بی نظیر آن به رودخانه تیمز، به ویژه در هنگام غروب آفتاب، تصویری فوق العاده تماشایی و کارت پستالی را خلق می کنند.
این مسیر، یک نقشه راه کامل و بهینه برای کشف روح بتنی و مدرن لندن است که معماری گذشته را به زیباترین شکل به زمان حال پیوند می زند.
تنظیم و ترجمه: محمدی مهدی حیدرپور