عصر ایران - شبکه سی ان ان در سایت خود افشاگری جالبی در مورد جی دی ونس و پیشنهادش در مورد پرونده اپستین داشته است که در ادامه آن را با هم میخوانیم. تابستان گذشته، در اتاق بحران کاخ سفید، مردی که یک قدم با ریاستجمهوری فاصله دارد، پیشنهادی روی میز گذاشت که شاید بهتر از هر چیز دیگری نشان میدهد دولت ترامپ تا چه اندازه از پروندهی اپستین میترسید.
۱۷ جولای ۲۰۲۵. اتاق موقعیت کاخ سفید. جمعی از بلندپایهترین مقامات آمریکا دور یک میز نشستهاند: رئیس دفتر، دادستان کل، مدیر افبیآی، سخنگوی کاخ سفید و معاون رئیسجمهور.
موضوع جلسه: پروندهی جفری اپستین، مجرم جنسی محکومشدهای که نامش بیش از هزار بار در اسناد محرمانه در کنار نام دونالد ترامپ آمده بود.
فشار افکار عمومی و کنگره برای انتشار این اسناد داشت طاقتفرسا میشد. و جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، راهحلی داشت که کمتر کسی انتظارش را میکشید.
بر اساس کتاب «تغییر رژیم: درون ریاستجمهوری امپراتوری دونالد ترامپ» نوشتهی مگی هابرمن و جاناتان سوان که قرار است ۲۳ ژوئن منتشر شود و بخشی از آن در نیویورک تایمز درج شده، ونس در آن جلسه پیشنهاد داد که کاخ سفید با تاکر کارلسون، مجریسابق شبکهی فاکس نیوز، تماس بگیرد تا با گیلین ماکسول، همدست اپستین که در زندان به سر میبرد مصاحبهای ترتیب دهد.
هدف؟ اگر ماکسول حاضر بود اعلام کند که ترامپ در جرایم اپستین نقشی نداشته، این مصاحبه میتوانست فشار را از روی رئیسجمهور بردارد.
ونس در همان جلسه گفت: «این یک مشکل بزرگ است.»
بر اساس کتاب، حاضران در اتاق شامل این افراد میشدند: تاد بلانش، معاون دادستان کل وقت، سوزی وایلز رئیس دفتر، کارولین لاویت سخنگوی کاخ سفید، استیون چئونگ مدیر ارتباطات، پملا باندی دادستان کل و کاش پاتل مدیر افبیآی، این دو نفر از راه دور در جلسه حضور داشتند.
بلانش در همان جلسه پیشنهاد داد که خودش با ماکسول مصاحبه کند. یک هفته بعد، این مصاحبه واقعاً انجام شد.
بر اساس رونوشت مصاحبه که بعداً منتشر شد، ماکسول اعلام کرد هیچگاه رفتار نامناسبی از ترامپ در دوستیاش با اپستین ندیده و هرگز ادعایی در این باره نشنیده است.
به ماکسول در این مصاحبه مصونیت محدود داده شد تا بتواند دربارهی پروندهی کیفریاش صحبت کند، اما وزارت دادگستری هیچ امتیاز دیگری در ازای شهادتش به او وعده نداد.
جالب اینکه یک هفته پس از مصاحبه، ماکسول از زندانی در فلوریدا به یک زندان با امنیت پایینتر در تگزاس منتقل شد.
کتاب فاش میکند که در همان جلسهی ۱۷ جولای، مشاور حقوقی کاخ سفید گزینهی عفو ماکسول یا کاهش حکم او را هم مطرح کرد. ماکسول در ۲۰۲۲ به ۲۰ سال زندان به اتهام قاچاق جنسی دختران خردسال برای اپستین محکوم شده بود. این پیشنهاد با مخالفت شدید چند مقام روبهرو شد و منتفی ماند.
دولت ترامپ پس از ماهها مقاومت، در دسامبر گذشته و پس از تصویب قانونی در کنگره که انتشار اجباری اسناد را مقرر میکرد، فایلهای اپستین را منتشر کرد.
در میان این اسناد، فهرستی از ادعاهای تأییدنشدهی تعرض علیه ترامپ وجود داشت که توسط مأموران افبیآی تهیه شده بود، بهعلاوهی یادداشتهایی از بازجویی یکی از قربانیان اپستین که ادعا میکرد ماکسول او را در یک مهمانی به ترامپ «معرفی کرده» بود.
وزارت دادگستری اعلام کرد این ادعاها کذب است. ترامپ نیز همواره هرگونه رابطهی نادرست با اپستین یا هر اتهام بدرفتاری جنسی دیگری را رد کرده است. هیچ مدرک عمومی هم وجود ندارد که نشان دهد افبیآی این ادعاها را معتبر دانسته باشد.
آنچه این کتاب آشکار میکند، تصویری است از یک دولت که در خلوت خود بهشدت نگران پروندهی اپستین بود، در حالی که در عرصهی عمومی وانمود میکرد ماجرا چندان جدی نیست. پیشنهاد استفاده از یک مجری تلویزیونی و یک زندانی محکوم برای پاک کردن نام رئیسجمهور، شاید روشنترین نشانهی عمق این نگرانی باشد.