عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - روز دوم جام جهانی ۲۰۲۶ فقط به گلهای آمریکا، کامبک کانادا و رقابتهای درون زمین محدود نشد. در حالی که میلیونها نفر چشم به مستطیل سبز دوخته بودند، خارج از زمین نیز اتفاقاتی رخ داد که بعضاً به اندازه خود مسابقات خبرساز شد. از حضور ستارههای هالیوود در ورزشگاه لسآنجلس گرفته تا جنجالهای سیاسی و مهاجرتی، دومین روز جام جهانی ثابت کرد این تورنمنت بزرگتر از یک رویداد ورزشی است.
اگر مکزیک در روز نخست مسابقات تلاش کرد هویت فرهنگی خود را به نمایش بگذارد، آمریکا در روز دوم سراغ بزرگترین سرمایه نمادین خود رفت؛ هالیوود.
ساعاتی پیش از آغاز دیدار آمریکا و پاراگوئه، ورزشگاه لسآنجلس بیشتر شبیه محل برگزاری یک مراسم سینمایی بود تا یک مسابقه فوتبال. جایگاه ویژه ورزشگاه پر از چهرههایی بود که معمولاً آنها را روی پرده سینما یا فرش قرمز جشنوارهها میبینیم.
تام کروز، دیوید بکام، هال بری، راب لو، اوئن ویلسون و پاریس هیلتون از جمله مهمانانی بودند که حضورشان توجه عکاسان و رسانهها را به خود جلب کرد. تصاویر تام کروز و دیوید بکام در کنار یکدیگر بار دیگر یادآور دوستی قدیمی این دو چهره مشهور شد؛ دو ستارهای که سالهاست در رویدادهای مختلف ورزشی و هنری کنار هم دیده میشوند.
در واقع آمریکا تلاش کرد جام جهانی را نه فقط یک مسابقه فوتبال، بلکه بخشی از صنعت سرگرمی خود معرفی کند؛ مدلی که سالهاست در سوپربول و دیگر رویدادهای بزرگ آمریکایی دیده میشود.
حضور ستارههای موسیقی نیز بخش مهمی از فضای روز دوم را شکل داد.
فیوچر، تایلا، آنیتا و لیسا، ستاره مشهور موسیقی کرهای، در برنامههای پیش از مسابقه اجرا داشتند و فضای ورزشگاه را به یک کنسرت بزرگ تبدیل کردند.
اما شاید پرهیجانترین لحظه زمانی رقم خورد که کیتی پری و جیسون سودیکیس، بازیگر محبوب سریال «تد لاسو»، روی صحنه ظاهر شدند. تشویق گسترده تماشاگران نشان داد که برگزارکنندگان آمریکایی به خوبی میدانند چگونه فوتبال را با صنعت سرگرمی ترکیب کنند.
در کانادا نیز فضای متفاوتی حاکم بود. مایکل بوبله، خواننده مشهور کانادایی، پیش از دیدار تیم ملی کشورش مقابل بوسنی و هرزگوین اجرایی احساسی داشت که مورد استقبال هواداران قرار گرفت و حال و هوایی متفاوت به نخستین میزبانی کانادا در این جام بخشید.
مهمترین حاشیه روز دوم اما نه در زمین مسابقه، بلکه در دفاتر مهاجرتی و سفارتخانهها شکل گرفت.
جام جهانی ۲۰۲۶ نخستین دورهای است که سه کشور به صورت مشترک میزبانی آن را بر عهده دارند؛ موضوعی که از ماهها قبل نگرانیهایی درباره مسائل مهاجرتی ایجاد کرده بود. حالا در همان روزهای ابتدایی مسابقات، این نگرانیها به واقعیت تبدیل شدهاند.
یکی از خبرسازترین اتفاقات روز، رد درخواست ویزای توماس پارتی بود.
هافبک سرشناس غنا که سالها در سطح اول فوتبال اروپا بازی کرده، نتوانست مجوز ورود به کانادا را دریافت کند. دلیل این تصمیم به پرونده قضایی باز او در بریتانیا مربوط میشود؛ موضوعی که بحثهای فراوانی را در رسانههای ورزشی و حقوقی ایجاد کرده است.
فیفا تلاش کرد از همان ابتدا خود را از این پرونده دور نگه دارد و تأکید کرد که تصمیمگیری درباره ورود یا عدم ورود افراد، در اختیار دولتهای میزبان است.
با این حال، این اتفاق بار دیگر این سؤال را مطرح کرد که آیا جام جهانی میتواند از تنشهای حقوقی و سیاسی جهان جدا بماند یا خیر؟
پرونده دوم حتی رنگ و بوی سیاسیتری داشت.
جبریل رجوب، رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین، با وجود داشتن اعتبارنامه رسمی فیفا نتوانست مجوز ورود به ایالات متحده را دریافت کند و در مکزیک باقی ماند.
این موضوع بلافاصله به یکی از سوژههای داغ رسانههای بینالمللی تبدیل شد؛ بهویژه آنکه رجوب طی ماههای گذشته در چندین موضوع مرتبط با فوتبال و سیاست خاورمیانه نقش فعالی داشته است.
در شرایطی که فیفا همواره بر جدایی سیاست از فوتبال تأکید میکند، چنین اتفاقاتی بار دیگر نشان داد که در عمل جدا کردن این دو حوزه همیشه ممکن نیست.
در کنار مسائل سیاسی، موضوع امنیت نیز در روز دوم توجه زیادی را به خود جلب کرد.
با افزایش تعداد هواداران و گسترش فَنزونها در شهرهای میزبان، نهادهای امنیتی آمریکا سطح هشدارها را افزایش دادند. استادیومها و مناطق اطراف آنها به عنوان «مناطق ممنوعه پروازی» برای پهپادها معرفی شدند.
مقامات امنیتی هشدار دادند هرگونه پرواز بدون مجوز میتواند با جریمههای بسیار سنگین و حتی بازداشت همراه باشد.
گزارشها حاکی از آن است که در اطراف ورزشگاه لسآنجلس چند پهپاد غیرمجاز شناسایی و توقیف شدهاند؛ اقدامی که نشان میدهد مسئولان امنیتی قصد دارند کوچکترین ریسک را نیز نپذیرند.
در میان تمام این حواشی، هواداران نیز نقش مهمی در فضای روز دوم داشتند.
پیروزی پرگل آمریکا باعث شد رسانههای این کشور از همین حالا درباره شانس بالای تیم ملی برای صعود از مرحله گروهی صحبت کنند. در لسآنجلس، بسیاری از فَنزونها تا ساعات پایانی شب مملو از هوادارانی بود که پیروزی تیمشان را جشن میگرفتند.
در تورنتو نیز شرایط تفاوت چندانی نداشت. اگرچه کانادا نتوانست به پیروزی برسد، اما گل تساوی در دقایق حساس مسابقه چنان شور و هیجانی در میان هواداران ایجاد کرد که خیابانهای اطراف ورزشگاه تا نیمههای شب مملو از جمعیت بود.
نکته قابل توجه اینکه با وجود حضور دهها هزار نفر در فَنزونها و شبکه حملونقل عمومی، گزارش قابل توجهی از درگیری یا حادثه امنیتی منتشر نشد؛ اتفاقی که برای برگزارکنندگان خبر خوبی محسوب میشود.
اگر روز نخست جام جهانی را روز کارتهای قرمز و رکوردهای عجیب بنامیم، روز دوم بدون تردید روز برخورد فوتبال با سیاست، امنیت و صنعت سرگرمی بود. از فرش قرمز هالیوودی لسآنجلس تا پروندههای جنجالی ویزا و از آسمان ممنوعه پهپادها تا جشنهای خیابانی هواداران، جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر ثابت کرد که بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان فقط درباره نود دقیقه بازی نیست؛ بلکه رویدادی است که سیاست، فرهنگ، اقتصاد و سرگرمی را در یک قاب کنار هم قرار میدهد.
و این تازه آغاز راه است.