بازی با بلژیک دشواریهای بیشتری پیش روی امیر قلعهنویی گذاشته است.
به گزارش فوتبال 360، تساوی تیم ملی ایران در اولین بازی گروه «G» رقابتهای جام جهانی، کار صعود به مرحله حذفی را به اما و اگر کشانده است. پیش ازاین، تصور بر این بود که شاگردان امیر قلعهنویی کار چندان دشواری مقابل نیوزیلند نخواهند داشت و میتوانند نماینده اقیانوسیه را شکست دهند. با این حال، از دست رفتن 2 امتیاز در سادهترین بازی گروهی، حداقل روی کاغذ، حالا اهمیت پیروزی و کسب امتیاز در دیدارهای پیش رو برای تیم ملی و کادرفنیاش دوچندان کرده است.
ایران باید روز یکشنبه 31 خرداد، در دومین دیدار مرحله گروهی به مصاف بلژیک برود؛ رقیب اروپایی این گروه که آنها هم در بازی نخست غافلگیر شده و نتوانستند تیم ملی مصر را شکست دهند. بلژیک که پیش از شروع جام، بخت اصلی صدرنشین در گروه G قلمداد میشد در تقابل با مصر با نتیجه مساوی 1-1 متوقف شد تا حالا دیدار با تیم ملی ایران برایش حائز اهمیت شود.
بازی با بلژیک، سختترین بازی گروهی تیم ملی ایران خواهد بود. این موردی قطعی است؛ بلژیکیها نماینده سید اول قرعهکشی جام جهانی هستند و در بین 10 تیم برتر دنیا حضور دارند. حتی پیش از شروع جام جهانی هم کسی انتظاری نداشت تیم ملی بتواند از سد بلژیک بگذرد؛ نه اینکه غیرممکن باشد، بلکه از این حیث که فاصله دو تیم به لحاظ فوتبالی و ساختاری بسیار متفاوت است، نمیتوان انتظار پیروزی را به راحتی از شاگردان قلعهنویی داشت. با این حال، تساوی ایران مقابل نیوزیلند که تصور میشد رقیب بسیار سادهای است، معادلات را به هم ریخته و قلعهنویی را وادار کرده هرطور شده به فکر کسب امتیاز از این رقیب اروپایی باشد. ایران اگر میخواهد شانس صعودش به مرحله حذفی را نگه دارد، در دو بازی آیندهاش باید امتیازات لازم را کسب کند؛ حالا میتواند یک برد باشد یا دو تساوی و دلخوش بودن به رقم خوردن اتفاقات در سایر گروهها.
فعلا تا رسیدن به روز آخر، بلژیکیها گزینه نقدی هستند و فکر و ذهن قلعهنویی و کادرش را درگیر کردهاند. تیم ملی نمیتواند کار را به دست قضا و قدر بسپارد و باید برای گریز از این ماجرا، در جدال با بلژیک هرچه در توان دارد، رو کند.
پس، اگر قرار باشد تیم ملی به فکر امتیاز گرفتن از بلژیک باشد، باید حداقل کار مصریها در خط دفاعی را تکرار کرده و روزنهها را بر روی ستارههای تیم رقیب ببندد. از این زاویه، بیشترین سختیِ کار متوجه مهار ژرمی دوکو است؛ ستاره باشگاه منچسترسیتی که با توجه به سرعتی و دریبلزن بودن، حسابی مدافعان را آزار میدهد. مسئله برای تیم ملی ایران فقط متوجه مهار دوکو در این جدال نخواهد بود؛ اما روی کاغذ، از کار انداختن این بازیکن در فاز هجومی، بخش زیادی از برنامههای این تیم اروپایی را فلج خواهد کرد. اینجاست که شاید بخشی از نقشه اصلی قلعهنویی در بازی با بلژیک، متوجه چگونگی مهار ژرمی دوکو باشد.
پیش از این، از تاکتیکهای احتمالی تیم ملی در این زمینه، گمانهزنیهایی مطرح شده است؛ از جمله اینکه ممکن است ایران در این جدال، با 5 مدافع بازی کند و صالح حردانی برای «منتومن» بودن با دوکو، وارد ترکیب شود. اینها مواردی تاییدنشده است ولی حتی اگر درست هم باشد، همه مشکلات را حل نمیکند.
ماجرا از این قرار است که در جدال با مصر، ژرمی دوکو به دستور سرمربی بلژیک چندین دقیقه به عنوان وینگر چپ، چندین دقیقه به عنوان وینگر راست و چندین دقیقه هم به عنوان هافبک پشت مهاجم بازی کرد. اینجاست که کار برای قلعهنویی دشوار میشود؛ چراکه پیش از این تصور بر حضور ثابت دوکو در سمت چپ خط حمله بلژیک بود؛ ولی اگر قرار باشد مثل بازی با مصر، او مدام تغییر پست و جا دهد، چاره چیست و چطور باید او را مهار کرد؟ آیا همان قدر که برای سمت راست خط دفاعی نقشه تدارک دیده شده، برای سمت و عمق دفاع هم، پلن مهار دوکو ریخته شده؟