عصر ایران- فضای داخلی خودروهای دهه 1980 انگار تصویری از آینده بود که زودتر از موعد فرا رسیده بود. داشبوردهای دیجیتال با نمایشگرهایی شبیه نورهای نئونی می درخشیدند، دکمه ها در سراسر کابین مانند پنل کنترل یک سفینه فضایی پخش شده بودند و شکل های زاویه دار جای خطوط نرم و منحنی دهه های قبل را گرفته بودند. خودروسازان فقط خودرو طراحی نمی کردند؛ آن ها در حال طراحی فردا بودند.
از هشدارهای صوتی سخنگو گرفته تا مجموعه نشانگرهای آینده نگرانه، هر ویژگی نوید جهانی را می داد که درست پشت پیچ بعدی قرار داشت. وقتی امروز به آن دوران نگاه می کنیم، بخشی از این ایده ها بیش از حد بلندپروازانه و در عین حال دوست داشتنی به نظر می رسند، اما همین موضوع بخشی از جذابیت آن هاست.
این فضاهای داخلی نوعی خوش بینی کم یاب را به تصویر می کشیدند؛ این باور که فناوری همه چیز را جذاب تر، سریع تر و هیجان انگیزتر خواهد کرد. حتی امروز هم نگاه جسورانه و بی پرده آن ها در دنیایی که پر از نمایشگرهای لمسی مینیمالیستی است، کاملا متمایز به نظر می رسد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی