در این الگوی شهری، برخلاف بسیاری از شهرهای قارهای، آب به جای آنکه محدودیتی برای گسترش شهر باشد، به عنوان عنصر اصلی سازماندهنده عمل میکند. این ویژگی نه تنها فرمهای شهری و فعالیتهای اقتصادی را شکل داده، بلکه باعث شده تا ونکوور به مجموعهای از شبهجزیرهها و حاشیههای ساحلی متصل به یکدیگر تبدیل شود که در نهایت هویتی منحصربهفرد به این شهر کانادایی بخشیده است.