عصرایران- موشماهی، که با نام «کیمِرا» نیز شناخته میشود، یکی از اسرارآمیزترین ساکنان اعماق اقیانوسهاست. این جانور به دلیل چشمان درشت، سر بزرگ و دم باریک و بلندش، به «موشماهی» شهرت یافته است. اگرچه ظاهر آن شبیه بسیاری از ماهیهای امروزی نیست، اما از نزدیکترین خویشاوندان کوسهها و سفرهماهیها به شمار میرود و به گروه ماهیان غضروفی تعلق دارد.
پژوهشهای جدید نشان میدهد نیاکان موشماهیها بیش از ۴۰۰ میلیون سال پیش در اقیانوسهای زمین زندگی میکردند. به همین دلیل، دانشمندان این جانوران را از بازماندگان شاخهای بسیار کهن از مهرهداران میدانند که پیش از ظهور دایناسورها در دریاها حضور داشتهاند. برخلاف بیشتر ماهیان امروزی که اسکلتی استخوانی دارند، اسکلت موشماهی از غضروف ساخته شده است؛ ویژگیای که آن را با کوسهها و سفرهماهیها همخانواده میکند.
موشماهیها معمولاً در عمق ۲۰۰ تا بیش از ۲۵۰۰ متری اقیانوس زندگی میکنند؛ جایی که نور خورشید تقریباً به آن نفوذ نمیکند. آنها با استفاده از گیرندههای الکتریکی حساس روی پوزه خود، میدانهای الکتریکی بسیار ضعیف تولیدشده توسط طعمه را تشخیص میدهند و حتی در تاریکی مطلق نیز میتوانند سختپوستان، نرمتنان و دیگر بیمهرگان کفزی را شکار کنند.
یکی از ویژگیهای منحصربهفرد این جانور، وجود صفحههای دندانی بسیار محکم به جای دندانهای معمولی است. این ساختار به موشماهی اجازه میدهد پوسته سخت خرچنگها، صدفها و خارپوستان را بهراحتی خرد کند. همچنین بیشتر گونههای موشماهی دارای یک خار سمی در جلوی باله پشتی خود هستند که برای دفاع در برابر شکارچیان به کار میرود.
دانشمندان در سالهای اخیر با بهرهگیری از زیردریاییهای پژوهشی و رباتهای اعماقپیما، اطلاعات بیشتری درباره رفتار و زیستگاه این جانور به دست آوردهاند، اما بخش زیادی از زندگی، تولیدمثل و نقش اکولوژیکی موشماهیها همچنان ناشناخته باقی مانده است. همین موضوع باعث شده این «شبح اعماق» همچنان یکی از مرموزترین موجودات اقیانوسها باشد.