بسیاری از رانندگان ناخواسته رفتارهایی را تکرار میکنند که به اجزای حیاتی خودرو فشار مضاعف وارد میکند. رعایت دقیق نگهداری خودرو و اجتناب از این اشتباهات میتواند عمر مفید ماشین را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
به گزارش گجت نیوز، برخورد شدید با سرعتگیرها و چالهها، حتی با خودروهای دارای سیستم تعلیق پیشرفته، به قطعاتی مانند کمکفنر و لاستیکها آسیب جدی میرساند و فرسودگی آنها را تسریع میکند. این ضربات میتوانند شوک بزرگی به اجزای مختلف خودرو وارد کنند که در بلندمدت منجر به خرابی میشود.
تعویض دیرهنگام روغن، که معمولا هر ۵,۰۰۰ تا ۷,۵۰۰ مایل (حدود ۸,۰۰۰ تا ۱۲,۰۰۰ کیلومتر) توصیه میشود، کارایی موتور را کاهش داده و به سیستم احتراق داخلی آسیب میرساند. روغن با گذر زمان، فشار و گرما، آلوده شده و خاصیت روانکنندگی خود را از دست میدهد، که این امر سایش قطعات را افزایش میدهد.
حمل بار بیش از حد مجاز، که در دفترچه راهنمای خودرو ذکر شده، فشار زیادی به موتور وارد میکند و قدرت توقف را کاهش میدهد. این عادت همچنین به سیستم تعلیق و لاستیکها آسیب زده و فرسودگی آنها را افزایش میدهد. علاوه بر این، ممکن است کف خودرو با دستاندازها برخورد کند.
در خودروهای دندهای، قرار دادن دست روی دستهدنده یا نگه داشتن پا روی کلاچ فشار نامتقارنی به سیستم انتقال قدرت وارد میکند. این عادات باعث فرسودگی زودهنگام اجزای گیربکس شده و نیاز به تعمیرات پرهزینه را به وجود میآورد، زیرا کلاچ را به صورت نیمهفعال نگه میدارد.
رانندگی پرخاشگرانه، شامل شتابگیری و ترمزگیری ناگهانی، سایش و فرسودگی ترمزها، موتور و لاستیکها را به شدت افزایش میدهد. این سبک رانندگی همچنین خطر از دست دادن کنترل و وقوع تصادفات را بالا میبرد و معمولا تنها چند ثانیه در زمان صرفهجویی میکند.
رانندگی طولانیمدت با سوخت کم فشار زیادی به پمپ بنزین وارد کرده و باعث مکش هوا میشود. علاوه بر این، ذرات و آلایندههای ته باک به موتور وارد شده و به آن آسیب میرسانند؛ بهتر است قبل از رسیدن سوخت به یکچهارم باک، آن را پر کنید تا از بروز آسیب به خودرو جلوگیری شود.
تغییر دنده به عقب قبل از توقف کامل خودرو، چه در گیربکس دستی و چه اتوماتیک، فشار ناگهانی و شدیدی به سیستم انتقال قدرت وارد میکند. این کار به مرور زمان باعث فرسودگی اجزای دنده شده و منجر به تعمیرات گرانقیمت میشود. توقف کامل تنها چند ثانیه طول میکشد.
تعویض دیرهنگام یا عدم نگهداری صحیح لاستیکها، مانند عدم چرخش منظم (هر ۵,۰۰۰ تا ۸,۰۰۰ مایل / ۸,۰۰۰ تا ۱۲,۰۰۰ کیلومتر) و رانندگی با تایر فرسوده یا کمباد، مسافت توقف را تا ۴۳ درصد افزایش داده و خطر تصادف را بالا میبرد. لاستیکهای فرسوده بهویژه در جادههای خیس و یخی عملکرد ضعیفی دارند.
نشت مایعات از خودرو، مانند روغن، روی زمین پارکینگ یا خیابان، نشانه مهمی از وجود مشکل است. نادیده گرفتن این لکهها میتواند به وخیمتر شدن تدریجی مشکلات زیر کاپوت منجر شده و هزینههای تعمیر را به شکل چشمگیری افزایش دهد. همیشه باید به این علائم هشداردهنده توجه کرد.
نادیده گرفتن اطلاعیههای فراخوان سازندگان خودرو، حتی برای قطعات به ظاهر کوچک، میتواند به مشکلات ایمنی جدی و پرهزینه منجر شود. این فراخوانها توسط تولیدکنندگان و سازمانهایی مانند NHTSA برای جلوگیری از نقصهای بحرانی و خطرناک در خودرو صادر میشوند و باید جدی گرفته شوند.
عدم نظافت منظم خودرو، به ویژه نمای بیرونی، میتواند دید راننده را کاهش داده و خطر تصادف را افزایش دهد. کثیفی و آلودگی همچنین به رنگ خودرو آسیب زده و آن را مستعد زنگزدگی میکند. فضای داخلی نامرتب نیز حواسپرتی ایجاد کرده و تمرکز راننده را بر هم میزند.
رها کردن خودرو بدون استفاده برای هفتهها یا ماهها، به عملکرد آن آسیب میرساند. باتری پس از چند هفته شارژ خود را از دست میدهد و بنزین موجود در باک پس از حدود شش ماه دچار اکسیداسیون و تخریب میشود. روشن کردن خودرو ماهی یک یا دو بار، حتی برای چند دقیقه، ضروری است.