لاستیکها، تنها واسطه میان خودرو و جادهاند و نقشی کلیدی در کنترل و ایمنی ایفا میکنند. شناخت تفاوتهای اصلی میان لاستیکهای AT، MT و RT به شما کمک میکند تا بهترین گزینه را برای نیازهای رانندگی خود انتخاب کنید.
به گزارش گجت نیوز، لاستیکهای All-Terrain (AT) پرکاربردترین نوع در میان لاستیکهای آفرود هستند که تعادلی بین راحتی در جاده آسفالت و قابلیتهای آفرود ارائه میدهند. این لاستیک برای مسیرهای خشن، کوهستانی، برفی سبک یا ماسهای مناسب است.
آنها دارای الگوی آج باز و تهاجمی برای کشش بالا هستند، اما به اندازه کافی فشردهاند تا پایداری روی آسفالت را حفظ کنند. آجهای عمیق به پخش آب کمک کرده و احتمال هیدروپلنینگ را کاهش میدهند، لذا برای شرایط برفی خفیف نیز گزینهای عالی محسوب میشوند.
لاستیکهای AT با ترکیبات لاستیکی محکمتری ساخته میشوند و عموما در میان لاستیکهای آفرود، طول عمر بیشتری دارند. سواری با این تایرها نسبت به انواع MT و RT ساکتتر است، اما ممکن است مصرف سوخت را تا حدود ۳ درصد افزایش دهند که برای رانندگی روزمره در بزرگراه باید به آن توجه داشت.
اگر بخش عمدهای از زمان خود را در مسیرهای گلآلود، خاکی، سنگی یا شرایط آفرود جدی سپری میکنید، لاستیکهای Mud-Terrain (MT) انتخاب بهتری هستند. این لاستیکها بهطور خاص برای مقابله با گل و لای عمیق و سایر شرایط سخت آفرود مانند مسیرهای صخرهای و خاک سست طراحی شدهاند. لاستیکهای MT الگوی آج تهاجمیتری نسبت به AT دارند و کشش بسیار بیشتری در شرایط دشوار ارائه میدهند.
بلوکهای آج آنها درشت، عمیق و با فاصله زیاد هستند که به چسبندگی لاستیک در گل و برف عمیق کمک میکنند. شکافهای بزرگ در شانهها نیز به دفع گل و لای و سنگها کمک میکنند تا چسبندگی حفظ شود.
لاستیکهای MT با ترکیبات لاستیکی نرمتر و با چسبندگی بالا ساخته شدهاند که اغلب تقویت شدهاند و مقاومت بیشتری در برابر بریدگی و آسیبهای مسیر دارند. این لاستیکها برای رانندگی در بزرگراه یا شرایط یخبندان شدید مناسب نیستند؛ صدای بیشتری تولید کرده و مصرف سوخت بالاتری دارند و همچنین طول عمر کوتاهتری نسبت به لاستیکهای AT دارند.
لاستیکهای Rugged-Terrain (RT) تلاشی برای پر کردن شکاف بین لاستیکهای AT و MT هستند. این لاستیکها ویژگیهای هر دو نوع را ترکیب کرده و کشش آفرود عالی و دوام تقویتشده را بدون به خطر انداختن عملکرد در جاده آسفالت ارائه میدهند. لاستیکهای RT نیز مانند MT، الگوی آج تهاجمیتری نسبت به AT دارند، با شیارها و عمق بیشتر که به چسبندگی در سطوح سست مانند شن، سنگ و گل کمک میکند.
با این حال، بر خلاف MT، لاستیکهای RT دارای بلوکهای آج دارای سیپ (شیارهای کوچک) هستند که از لغزش خودرو در شرایط خیس و یخبندان جلوگیری میکند. همچنین آجهای برجسته در دیواره جانبی برای مقاومت در برابر مسیرهای گلآلود و شکافهای بستهتر در الگوی آج داخلی، آنها را از لاستیکهای MT ساکتتر میسازد.
دیواره جانبی این لاستیکها معمولا ۲ یا ۳ لایه است که هم برای شرایط چالشبرانگیز استحکام کافی را فراهم میکند و هم سواری راحتتری در جادهها دارد. بسیاری از لاستیکهای RT دارای نماد سه قله برفی یا M+S هستند که نشاندهنده مطابقت با استانداردهای استفاده در خیابان و شرایط سخت گل و برف است.