شش ماه پس از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران که به زیرساختهای مجتمع فلزات منطقه آسیب رساند، وضعیت تردد در تنگه هرمز همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد؛ وضعیتی که بازارهای جهانی فلزات پایه را در نیمه نخست سال با نوسانات شدید و سردرگمی مواجه کرده است.
به گزارش ایلنا، در حالی که تنها چند روز از تفاهمنامه ۱۷ ژوئن میان تهران و واشنگتن میگذرد، گزارشها از وضعیت تنگه هرمز متناقض است. بر اساس مفاد این توافق، واشنگتن تا ۱۹ جولای فرصت دارد محاصره دریایی را به طور کامل لغو کند، در مقابل تعهد تهران به «تلاش برای بازگرداندن ترافیک پیش از جنگ» است؛ موضوعی که بازار فلزات را نگران کرده است.
بازارهای فلزی در نیمه اول سال شاهد تقابل دو رویکرد بودند؛ فلزاتی که مستقیماً درگیر تنشهای خلیج فارس بودند و فلزاتی که تحت تأثیر اصول بنیادین عرضه و تقاضا قرار داشتند.
حملات موشکی به کارخانههای ذوب در امارات و بحرین که بین ماههای فوریه تا مه، حدود ۲ میلیون تن از ظرفیت تولید منطقه را از مدار خارج کرد، قیمت آلومینیوم را در اوایل ژوئن به رکورد ۳۷۸۰ دلار در هر تن رساند.
با این حال، با فروکش کردن هیجانات جنگی، بخش عمدهای از این پریمیوم قیمتی از بین رفته است، حتی در شرایطی که بازگشت جریان نفت خلیج فارس به وضعیت عادی، همچنان دور از دسترس به نظر میرسد.
وضعیت مس در این میان پیچیدهتر است. انسداد تنگه هرمز با کاهش عرضه اسید سولفوریک، تولیدکنندگان لیچینگ را با بحران مواجه کرد و باعث شد قیمت مس در ژوئن از مرز ۱۴ هزار دلار فراتر رود. اما تحلیلگران معتقدند اکنون «عامل نوسان واقعی مس» از خلیج فارس به واشنگتن منتقل شده است.
بازارها در انتظار تصمیم نهایی دولت ترامپ درباره تعرفه ۱۵ درصدی بر مس وارداتی هستند که قرار است از ژانویه ۲۰۲۷ اجرایی شود. «دیوید ویلسون»، استراتژیست فلزات در بانک بیانپی پاریباس تأکید میکند که لابیهای گسترده علیه این تعرفهها همچنان در جریان است و نتیجه این تصمیم، مسیر آتی قیمت مس را تعیین خواهد کرد.
در حالی که فلزات درگیر تنش، نوسانات سیاسی را تجربه کردند، سایر فلزات بر اساس اصول بنیادین خود حرکت کردند: «واندانا هاری» از مؤسسه «واندا اینسایتس» معتقد است: «بازگشایی تنگه، فرآیندی ناقص، غیرقابل پیشبینی و مبهم است.» با این حال، تحلیلگران پیشبینی میکنند که به محض حذف این اختلاف قیمتهای ناشی از تنش، بازارهای فلزات پایه دوباره به روال عادی خود بازگشته و عمدتاً بر پایه عرضه و تقاضای واقعی و تصمیمات تعرفهای واشنگتن، مسیر خود را در نیمه دوم سال ترسیم خواهند کرد.