عصرایران- وقتی صحبت از مقاوم ترین جانور جهان می شود، نام تاردیگرید بیش از هر موجود دیگری به میان می آید. این جانور میکروسکوپی که به «خرس آبی» نیز معروف است، در آب های شیرین، خزه ها، گلسنگ ها و حتی برخی محیط های دریایی زندگی می کند و به دلیل توانایی خارق العاده اش در بقا، توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است.
تاردیگریدها در شرایط عادی تنها چند دهم میلی متر طول دارند، اما توانایی آن ها در تحمل شرایط سخت، بسیار فراتر از اندازه کوچکشان است. این جانوران می توانند دماهای بسیار پایین، گرمای شدید، فشارهای بالا، کم آبی طولانی مدت و میزان زیادی از پرتوهای یون ساز را تحمل کنند.
یکی از شگفت انگیزترین ویژگی های تاردیگرید، ورود به حالتی به نام «کریپتوبیوز» است. در این وضعیت، فعالیت های زیستی جانور تقریبا متوقف می شود، میزان آب بدن به شدت کاهش می یابد و سوخت و ساز به نزدیک صفر می رسد. به همین دلیل، تاردیگرید می تواند سال ها در شرایط نامساعد زنده بماند و پس از بازگشت آب، دوباره به زندگی عادی ادامه دهد.
این جانور همچنین یکی از معدود موجوداتی است که آزمایش ها نشان داده اند می تواند برای مدت محدودی در خلاء فضا نیز زنده بماند. به همین دلیل، تاردیگرید به یکی از سوژه های مهم پژوهش های زیست شناسی فضایی تبدیل شده است.
دانشمندان معتقدند راز مقاومت بالای تاردیگرید تنها به یک عامل محدود نمی شود. این جانور با تولید پروتئین های ویژه، محافظت از DNA و ورود به حالت خواب زیستی، از سلول های خود در برابر آسیب های شدید محافظت می کند.
هرچند در گذشته برخی پژوهش ها ادعا کرده بودند بخش بزرگی از ژنوم تاردیگرید از DNA موجودات دیگر تشکیل شده است، اما مطالعات بعدی نشان دادند این نتیجه ناشی از آلودگی نمونه ها بوده و نقش اصلی در مقاومت این جانور را سازوکارهای زیستی و پروتئین های محافظ آن بر عهده دارند.
امروزه تاردیگرید همچنان یکی از شگفت انگیزترین موجودات شناخته شده روی زمین به شمار می رود و بررسی ویژگی های آن می تواند به توسعه فناوری های پزشکی، نگهداری طولانی مدت سلول ها و حتی ماموریت های فضایی آینده کمک کند.