نگار رعنایی در سلام سینما نوشت: تیموتی شالامی، بازیگری که پس از درخشش در «مرا با نامت صدا کن» به سرعت قلههای هالیوود را فتح کرد و به ستارهای دستنیافتنی بدل شد، حالا با چالش متفاوتی روبروست.
گزارشهای تازه از پشتپرده صنعت سینما نشان میدهد که هاله جادویی و مرموز او در حال رنگ باختن است و جای خود را به نگرانیهایی درباره «تمرکز بیش از حد بر شهرت» داده است.
این ارزیابی که در تازهترین گزارش راب شوتر (روزنامهنگار حوزه سینما) مطرح شده، تأکید میکند که شالامی در حال گذر از دوران اوج خود است. منابع نزدیک به استودیوها میگویند مشکل تنها یک اتفاق خاص نیست؛ بلکه مجموعهای از رفتارهای عمومی، او را از آن تصویرِ «ستارهی رازآلود» فاصله داده است.
تبلیغ اخیر او برای یک شرکت شرطبندی که با واکنش منفی هواداران روبرو شد، در کنار اظهارات بحثبرانگیزش درباره بیاهمیت بودن هنرهای کلاسیک مثل باله و اپرا، باعث شده تا نگاهها به او تغییر کند.
در هالیوود، جایی که یک تصمیم اشتباه میتواند صدها میلیون دلار خسارت به همراه داشته باشد، تغییر ذائقه استودیوها کاملاً ملموس است. یک مدیر باسابقهی انتخاب بازیگر درباره این تغییر وضعیت میگوید: «تیموتی سریعتر از آنچه انتظار میرفت سرد شد. تا دو سال پیش، هر فیلمنامهی مهمی ابتدا روی میز او بود، اما حالا دیگر چنین نیست.»
در این میان، نام «تام هالند» به عنوان جایگزینی برای اولویتهای استودیوها مطرح میشود. تفاوت اصلی در «قابلیت اعتماد» و «همکاریپذیری» است.
همان مدیر انتخاب بازیگر توضیح میدهد: «وقتی بودجهای ۱۰۰ میلیون دلاری برای یک پروژه در میان است، مدیران اجرایی ترجیح میدهند با کسی کار کنند که حرفهای و بیحاشیه باشد. تام هالند به همین شهرت دارد؛ کار کردن با او آسان است.»
این وضعیت، یادآور یک حقیقت تلخ در سازوکار هالیوود است: عمرِ ستاره بودن کوتاهتر از چیزی است که به نظر میرسد. به گفته یک منبع آگاه، مدیران اجرایی همیشه در جستجوی «وسواس بعدی» (Next Big Thing) هستند.
برای شالامی، ستارهی فیلمهای «تلماسه» و «وانکا»، چالش اصلی اکنون بازگرداندن آن جایگاهِ ویژهای است که زمانی داشت؛ جایگاهی که پیش از آنکه درگیر حواشی دنیای سلبریتیها شود، به دلیل نبوغ بازیگریاش در مرکز توجه قرار داشت.