در بخشی از کتاب تازه نشر "تغییر رژیم" نحوه تصمیم گیری درباره آغاز جنگ علیه ایران در کاخ سفید روایت شده است.
به گزارش عصرایران به نقل از کانال تلگرامی "مسودات"، در بخش هایی از کتاب تغییر رژیم درباره جلسه اتاق وضعیت کاخ سفید برای تصمیم گیری درباره حمله به ایران چنین آمده است:
درون کابینه، پیت هگست بزرگترین حامی جنگ علیه ایران بود. روبیو به گزارش کتاب به صورت خصوصی تردید داشت؛ باور نداشت ایرانیها به توافق تن دهند، اما ترجیحش ادامه فشار حداکثری بود، نه عملیات نظامی تمامعیار. با این حال، روبیو در برابر ترامپ با قدرت از این موضع دفاع نمیکرد. بیش از همه، جی دی ونس نگران جنگ علیه ایران محسوب میشد و بیش از دیگران برای توقف آن تلاش میکرد. کتاب بیان میکند که او کار سیاسی خود را بر مخالفت با همین نوع ماجراجویی نظامی ساخته بود و جنگ با ایران را اتلاف عظیم منابع و بسیار پرهزینه میدانست.
با این حال، کتاب میگوید او در همه موارد کبوتر صلح نبود؛ مثلا در ژانویه، وقتی ترامپ علنا به ایران هشدار و وعده داد "کمک در راه است"، ونس خصوصی او را تشویق کرده بود خط قرمزش را اجرا کند، اما منظورش حمله محدود و تنبیهی شبیه حمله موشکی 2017 به سوریه بود. ترجیح واقعی ونس این بود که اصلا حملهای انجام نشود؛ اما چون فکر میکرد ترامپ احتمالا به شکلی مداخله میکند، تلاش کرد او را به اقدامات محدودتر سوق دهد.
تاکر کارلسون هم بارها طی سال گذشته به اتاق بیضی آمده بود تا به ترامپ بگوید جنگ با ایران ریاستجمهوریاش را نابود میکند. کتاب ذکر میکند که چند هفته پیش از آغاز جنگ، ترامپ تلفنی سعی کرد تا نگرانی او را آرام کند و به او گفت که همه چیز خوب خواهد شد. وقتی کارلسون پرسید از کجا میداند، ترامپ به سادگی تنها پاسخ داد که چون همیشه همینطور است!
کتاب شرحی هم بر دور آخر مذاکرات پیش از جنگ هم دارد. کوشنر و ویتکاف به ترامپ میگویند شاید بتوانند چیزی شبیه توافق اوباما، حتی کمی بهتر، مذاکره کنند، اما ماهها طول میکشد. از نگاه آنها ایرانیها عجله ندارند و شاید میخواهند دوره ترامپ را پشت سر بگذارند. کوشنر میگوید اگر ترامپ از آنها میپرسد آیا میتوانند صادقانه بگویند مسئله را حل میکنند یا نه، رسیدن به آن نقطه کار زیادی میبرد. کتاب در این نقطه یک اعتراف هم دارد و آن هم استفاده از پوشش مذاکره برای انتقال داراییهای نظامی است و بیان میکند که مذاکرات هدف دیگری هم داشت و به ترامپ زمان داد تا داراییهای نظامی را به منطقه منتقل کند و برای جنگ آماده شود.
به گزارش کتاب، جدول زمانی حمله به ایران به دلیل تبادل اطلاعاتی مبنی بر جلسۀ رهبر شهید با فرماندهان تغییر میکند و جلو میافتد. کتاب میگوید ترامپ هفتهها قبل عملا تصمیمش برای حمله را گرفته بود، اما زمان دقیق را نه؛ اما با این گزارش، نتانیاهو او را به سرعت عمل ترغیب میکرد. جلسه نهایی تصمیم در ساعت حدود 5 عصر پنجشنبه 26 فوریه در اتاق وضعیت برگزار میشود. همه مواضع روشن شده بود؛ به روایت کتاب، "تنها رئیسجمهور بود" و دیگران از تصمیم او حمایت میکردند. نه ارائهای بود، نه کاغذی؛ فقط یک بحث حدودا 90 دقیقهای.
ترامپ در راس میز بود. در سمت راستش ونس، سپس وایلز، رتکلیف، وارینگتن و استیون چونگ نشسته بودند؛ روبهرو لیویت، دن کین، هگست و روبیو بودند. کتاب میگوید حلقه برنامهریزی آنقدر بسته بود که وزیر خزانهداری و وزیر انرژی، یعن دو نفری که باید بزرگترین اختلال عرضه در بازار جهانی نفت را مدیریت میکردند، حتی یک روز پیش از شروع جنگ در جریان نبودند. تولسی گبارد هم در جریان نبود.
کتاب شرحی از این جلسه نهایی اتاق وضعیت دارد. براساس این گزارش، ترامپ جلسه را آغاز میکند و میخواهد نظر همه را بشنود. ونس اول حرف میزند و میگوید ترامپ میداند او این کار را ایده بدی میداند، اما اگر ترامپ بخواهد انجامش دهد، حمایت خواهد کرد. وایلز میگوید اگر ترامپ احساس میکند برای امنیت ملی آمریکا باید پیش برود، پس بهتر است که پیش برود. رتکلیف نظر قطعی درباره انجام عملیات نمیدهد، اما اطلاعات جدید درباره جلسه رهبر شهید با فرماندهان در مجموعه بیت رهبری را ارائه میدهد.
به گزارش کتاب، دیوید وارینگتن، مشاور حقوقی کاخ سفید هم در این جلسه حاضر بود و او بیان میکند که طرح از نظر حقوقی، به شکلی که مقامهای آمریکایی طراحی و به رئیسجمهور ارائه کردهاند، مجاز است. او ابتدا نظر شخصی نمیدهد، اما وقتی ترامپ فشار میآورد، میگوید به عنوان کهنهسرباز تفنگداران دریایی، نظامی آمریکاییای را میشناخته که سالها قبل به دست ایران کشته شده بود و مسئله برایش شخصی است. او میگوید اگر اسرائیل به هر حال قرار است به ایران حمله کند، آمریکا باید به آن بپیوندد.
چونگ هم در جلسه پیامدهای افکار عمومی را توضیح میدهد و میگوید ترامپ با مخالفت با جنگهای تازه انتخاب شده بود، رایدهندگان به جنگ خارجی رای نداده بودند، و این طرحها با همه حرفهای دولت پس از عملیات "چکش نیمهشب" ناسازگار بود. او از ترامپ میپرسد که چطور میتوان توضیح داد که 8 ماه گفتهاند تاسیسات هستهای ایران کاملا نابود شده و حالا دوباره چنین جنگی لازم است؟
کارولین لویت هم که در جلسه حاضر است، میگوید این تصمیم ترامپ است و تیم رسانهای پیامدها را مدیریت خواهد کرد. هگست هم در نهایت موضعی محدود و تهاجمی میگیرد و بیان میکند که بالاخره باید روزی با ایرانیها جنگید، پس بهتر است حالا انجام شود. کین با احتیاط ریسکها و پیامدها برای ذخایر مهمات را توضیح میدهد و میگوید اگر ترامپ دستور دهد، ارتش اجرا میکند. روبیو میگوید اگر هدف تغییر رژیم یا قیام است، نباید انجام شود؛ اما اگر هدف نابودی برنامه موشکی ایران است، این هدف قابل تحقق است. در نهایت، کتاب میگوید همه به غریزه ترامپ واگذار کرده بودند. ترامپ هم درنهایت در جلسه گفت که فکر میکند باید انجامش دهند.
دن کین به ترامپ میگوید هنوز کمی وقت دارد و لازم نیست تا ساعت 4 عصر فردا تصمیم نهایی را بدهد. اما جمعه 27 فوریه، ساعت 3:38 عصر، در مسیر یک برنامه در تگزاس، ترامپ دستور نهایی را صادر میکند. در ساعات اولیه صبح روز بعد، عملیات موسوم به "خشم حماسی" و تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز میشود.