عصرایران- حدود 62 میلیون سال پیش، پس از انقراض دایناسورهای غیرپرنده، گروهی از پرندگان شکارچی در آمریکای جنوبی تکامل پیدا کردند که امروزه با نام علمی Phorusrhacidae شناخته می شوند. این پرندگان که به «پرندگان وحشت» شهرت دارند، میلیون ها سال شکارچیان اصلی این قاره بودند و تا حدود 1.8 میلیون سال پیش به زندگی خود ادامه دادند.
برخلاف عقاب ها یا شاهین های امروزی، پرندگان وحشت توانایی پرواز نداشتند. با این حال، پاهای بلند و عضلانی آنها امکان دویدن با سرعت بالا را فراهم می کرد و منقار بزرگ و قلاب مانندشان به سلاحی مرگبار برای شکار تبدیل شده بود. پژوهشگران معتقدند این جانوران می توانستند با ضربات قدرتمند منقار، شکار خود را از پا درآورند.
یکی از شناخته شده ترین اعضای این خانواده، Phorusrhacos longissimus است که حدود 15 تا 17 میلیون سال پیش در آرژانتین زندگی می کرد. این گونه نزدیک به 2.5 متر ارتفاع و بیش از 100 کیلوگرم وزن داشت و به لطف پاهای بلند خود می توانست با سرعت قابل توجهی حرکت کند. فک و گردن قدرتمند آن نیز برای وارد کردن ضربات مرگبار به شکار تکامل یافته بود.
در میان تمام پرندگان وحشت، Kelenken guillermoi یکی از بزرگترین گونه های شناخته شده به شمار می رود. این پرنده که حدود 15 میلیون سال پیش در منطقه پاتاگونیا زندگی می کرد، احتمالا به 3 متر ارتفاع می رسید و بزرگترین جمجمه شناخته شده در میان تمام پرندگان را در اختیار داشت. طول جمجمه آن حدود 71 سانتی متر بود؛ ویژگی ای که قدرت شکار این گونه را به خوبی نشان می دهد.
در سال 2015، پژوهشگران آرژانتینی یکی از کامل ترین فسیل های پرندگان وحشت را معرفی کردند. این گونه با نام Llallawavis scagliai حدود 3.5 میلیون سال پیش زندگی می کرد و نزدیک به 90 درصد اسکلت آن سالم باقی مانده بود. این کشف به دانشمندان اجازه داد ساختار بدن، نحوه حرکت و حتی توانایی شنوایی این شکارچی باستانی را با دقت بیشتری بررسی کنند.
بررسی جمجمه این گونه نشان داد که احتمالا شنوایی آن برای تشخیص صداهای بم سازگار شده بود؛ قابلیتی که می توانست در شناسایی شکار یا ارتباط با همنوعان نقش مهمی داشته باشد.
دانشمندان هنوز درباره علت دقیق انقراض این جانوران اتفاق نظر ندارند، اما بیشتر پژوهش ها نشان می دهند که ترکیبی از تغییرات اقلیمی و ورود شکارچیان پستاندار از آمریکای شمالی، نقش مهمی در ناپدید شدن آنها داشته است. پس از شکل گیری باریکه پاناما، گوشتخوارانی مانند گربه سانان و سگ سانان وارد آمریکای جنوبی شدند و رقابت شدیدی برای شکار به وجود آمد.
با گذشت زمان، این شکارچیان جدید جایگاه پرندگان وحشت را در صدر زنجیره غذایی تصاحب کردند و آخرین اعضای خانواده Phorusrhacidae حدود 1.8 میلیون سال پیش منقرض شدند.
امروزه فسیل های این پرندگان بیشتر در آرژانتین، اروگوئه، برزیل و دیگر بخش های آمریکای جنوبی کشف می شوند و همچنان اطلاعات تازه ای درباره یکی از موفق ترین شکارچیان تاریخ زمین در اختیار دانشمندان قرار می دهند. داستان پرندگان وحشت نشان می دهد که پیش از سلطه گوشتخواران امروزی، این پرندگان غول پیکر میلیون ها سال فرمانروای بی رقیب دشت های آمریکای جنوبی بودند.