روزنامه همشهری نوشت: در گروههای تلگرامی، یک روز مانده به هر امتحان، کسانی ادعا میکنند به سؤالات دسترسی دارند و در قبال دریافت مبلغی آنها را میفروشند.
در سالهای گذشته از رمزارز هم برای فروش این سؤالات استفاده میشد اما این مسیر کمی پیچیده است و همچنان میتوان با واریز به شمارهکارتهای ناشناس، برای خریدن این سؤالات اقدام کرد. برخی از قیمتها کم هستند تا حدی که دانشآموزان فریبخورده بتوانند بدون درجریانگذاشتن اولیا برای خرید آنها اقدام کنند. البته اینکه فروشنده در زمان تعیینشده، سؤالات را ارسال کند، دیگر تعهدی است که نمیتوان از آن مطمئن بود.
حجتالله بنیادی، کارشناس آموزشی در اینباره میگوید: «باید از کسانی که ادعا میکنند واقعا این سؤالها را خریدهاند خواست که در یک فضای شفاف رسانهای مستندات خود را ارائه کنند و مسئولان آموزش و پرورش هم بررسی کنند که واقعا این اتفاق افتاده است یا خیر. اما آنچه در این سالها مشخص شده این است که بسیاری از این ادعاها هیچ واقعیتی ندارد. کسانی بودهاند که ادعا داشتهاند سؤالات را قبل از هر آزمون در اختیار داشتهاند؛ حتی درباره آزمون سمپاد این موضوع مطرح شده بود اما درنهایت مدرکی بهدست نیامد.»
او با تأکید بر زیانهای شکلگیری بازار خرید و فروش سؤالات، بیان میکند: «افرادی قربانی این کلاهبرداری میشوند و چیزی هم بهدست آنها نمیرسد اما مهمتر اعتمادی است که از بین میرود و تأثیری که روی دانشآموزان و خانوادهها میگذارد، آسیب بلندمدتتری دارد. این آسیب آینده کل جامعه آموزشی را تحتالشعاع قرار میدهد.» بنیادی میگوید: «منشأ ادعای فروش سؤالات اشخاص سودجویی هستند که ظاهرا با اسم مؤسسات آموزشگاهی این موضوع را مطرح میکنند. آنها هم میخواهند مخفی باشند و هم میخواهند دامنه وسیعی را پوشش بدهند. دانشآموزان روستاها و شهرهای کوچک درگیر این مسائل نمیشوند زیرا آموزشگاههای کنکور و کلاسهای کنکور در شهرهای بزرگ فعال هستند و در این فضاست که فروش سؤالات مطرح میشود.»