عصر ایران - در سال ۱۹۸۱ و در جریان نمایشگاه خودروی اسن، تیونر آلمانی زندر (Zender) واقع در شهر مولهایم-کرلیش، با رونمایی از نسخه دستکاریشده فراری 512 BB، پاسخی عملی به امکان ارتقای یک خودروی افسانهای داد و مبحثی را آغاز کرد که تا به امروز میان کلکسیونرها ادامه دارد.
زیر بدنه این خودرو که توسط شرکت پینینفارینا طراحی شده بود، پیشرانه تاریخساز ۱۲ سیلندر تخت با حجمی نزدیک به ۵ لیتر و در موقعیت میانی-عقب قرار دارد. این موتور ۴۹۴۳ سیسی با قطر و کورس پیستون ۸۲ در ۷۸ میلیمتر، در نسخه کاربراتوری قدرتی معادل ۳۶۰ اسب بخار تولید کرده و خودرو را به بیشینه سرعت ۲۹۵ کیلومتر بر ساعت میرساند. این ارقام برای خودرویی که در اواسط دهه ۱۹۷۰ طراحی شده بود فوقالعاده محسوب میشد؛ خودرویی که بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ تنها ۹۲۹ دستگاه از آن به تولید رسید.
برخلاف رقبایی همچون کونیگ که با کیتهای عریض و افراطی اصالت خودرو را تغییر میدادند، رویکرد زندر بیشتر شبیه به یک جراحی دقیق بود. سپری جدید در جلو همراه با اسپلیتر، رکابهای جانبی و آینههای جانبی آیرودینامیک جدید، خطوط اصلی بدنه را تعدیل کرده و بدون آسیب به هویت فراری، آن را به سبک دهه ۱۹۸۰ نزدیکتر ساخت.
در کابین خودرو، پوشش چرم قرمز رنگ جلوهای خاص به بخش داخلی بخشیده و حس رانندگی اسپرت را تقویت کرده است. پیشرانه ۱۲ سیلندر ۱۸۰ درجه این خودرو مستقیماً از فناوری فرمول یک به کار رفته در مدل 312B الهام گرفته شده بود. همین امر دستکاری آن توسط یک تیونر محلی آلمانی را به موضوعی چالشبرانگیز میان موافقان تغییر و طرفداران نسخههای دستنخورده تبدیل کرد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی