روزنامه ایران نوشت: اوایل سال گذشته گزارشی به پلیس رسید که حاکی از قتل مردی میانسال به دست پسر جوانش بود. وقتی پسر جوان دستگیر شد گفت: چیزی به خاطر نمیآورم، فقط میدانم که عصبانیم کرد، من هم کشتمش!
بنابراین متهم برای بررسی سلامت عقلی به پزشکی قانونی معرفی شد. تحقیقات بعدی نشان داد که پدر و مادر متهم سالها پیش از یکدیگر جدا شده و پدرش با زن دیگری ازدواج کرده بود. متهم نیز چند سالی در یکی از دانشگاههای آمریکا در رشته مهندسی به تحصیل مشغول بود، اما یکباره درس را نیمهکاره رها کرده و به ایران برگشت.
همسر مقتول که گزارش درگیری را به پلیس داده بود به مأموران گفت: چند هفته پیش از حادثه بابک (متهم) از خانه برادرش به خانه ما آمد و مدعی شد که برادرش میخواسته او را به قتل برساند. بعد هم میگفت پدرم به من اهمیت نمیدهد و احترام نمیگذارد. من وقتی حس کردم او به لحاظ روانی در حالت طبیعی نیست. او را 2 هفته در یک بیمارستان روانی بستری کردم. پس از ترخیص، دوباره به خانه ما آمد و به یکباره به سراغ پدرش که در حمام بود رفت و او را کشت.
در این میان کارشناسان پزشکی قانونی در گزارشی اعلام کردند که متهم به اختلال روانی شدید (اسکیزوفرنی) مبتلاست و نیاز به درمان دارد. از این رو پسر جوان به بیمارستان روانی منتقل شد تا تحت درمان قرار گیرد.
با تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۳ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در ابتدای جلسه عنوان شد متهم در بیمارستان روانی بستری است و قادر به شرکت در جلسه دادگاه نیست و وکیلش فقط حضور داشت.
سپس برادر متهم گفت: برادرم تا وقتی دارو مصرف میکرد حالش مساعد بود، اما ظاهرا روز حادثه داروهایش را مصرف نکرده و پدرم را به قتل رسانده است. من به خاطر شرایط نامناسب روحی برادرم درخواست قصاص ندارم و خواستار دریافت دیه هستم.
در پایان جلسه، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند و متهم را به پرداخت دیه از سوی فرد عاقله مرتبط با او محکوم کردند.