عصرایران- اگر تصور می کنید همه قورباغه ها ظاهری شبیه به هم دارند، قورباغه ارغوانی هندی می تواند این تصور را کاملا تغییر دهد. این دوزیست با نام علمی Nasikabatrachus sahyadrensis، بدنی گرد و متورم، پوستی به رنگ ارغوانی یا بنفش تیره و پوزه ای بسیار متفاوت دارد.
این گونه در بخش هایی از گات غربی هند زندگی می کند؛ منطقه ای که یکی از مهم ترین زیستگاه های تنوع زیستی هند به شمار می رود.
اما عجیب ترین ویژگی این قورباغه، رنگ بدنش نیست.
قورباغه ارغوانی بیشتر زندگی خود را در زیر خاک سپری می کند و به همین دلیل بدنش در طول میلیون ها سال تکامل، برای حفاری سازگار شده است.
جمجمه این جانور حالتی گوه ای و مثلثی شکل دارد و پوزه باریک و سخت آن مانند نوک یک ابزار حفاری عمل می کند. قورباغه با فشار آوردن به خاک و استفاده از اندام های قدرتمند خود می تواند به داخل زمین نفوذ کند.
پاهای عقبی نیز نقش مهمی در این کار دارند. ساختار استخوانی ویژه در بخش انتهایی پاهای این جانور به آن کمک می کند خاک را کنار بزند و مسیر خود را در زیر زمین باز کند.
در واقع، برخلاف بسیاری از قورباغه ها که برای جابه جایی روی سطح زمین به پاهایشان متکی هستند، این گونه بخش قابل توجهی از زندگی خود را با حفاری و حرکت در خاک سپری می کند.
سبک زندگی زیرزمینی باعث شده این قورباغه یکی از مرموزترین دوزیستان هند باشد. بیشتر اوقات سال در زیر خاک باقی می ماند و تنها برای مدت کوتاهی، معمولا همزمان با بارش های موسمی، به سطح زمین نزدیک می شود.
در این دوره کوتاه، قورباغه های بالغ برای تولیدمثل از زیر زمین خارج می شوند و در جریان های آب موقت شکل گرفته بر اثر باران های موسمی تخم ریزی می کنند.
این وابستگی شدید به باران باعث شده مشاهده قورباغه ارغوانی در طبیعت چندان آسان نباشد.
زندگی این جانور در مرحله نوزادی حتی عجیب تر است.
بچه قورباغه های ارغوانی هندی در جریان های آب زندگی می کنند و بدنشان برای چسبیدن به سطوح مرطوب و سنگی سازگار شده است. آن ها یک ساختار مکنده بزرگ در قسمت دهان دارند که به کمک آن می توانند خود را به سنگ ها بچسبانند و در برابر جریان شدید آب مقاومت کنند.
این ویژگی برای زیستن در جویبارهای کوهستانی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا جریان آب می تواند برای یک بچه قورباغه کوچک بسیار قدرتمند باشد.
پس از دگردیسی، جانور جوان وارد مرحله ای کاملا متفاوت از زندگی می شود و به جای ادامه زندگی در آب، به یک قورباغه حفار تبدیل می شود.
تقریبا تمام ویژگی های عجیب این قورباغه با سبک زندگی زیرزمینی آن ارتباط دارد.
بدن متراکم و گرد، اندام های قدرتمند، پوزه گوه ای شکل و ساختار ویژه جمجمه همگی به جانور کمک می کنند در محیطی حرکت کند که برای بیشتر قورباغه ها مناسب نیست.
حتی چشم های این قورباغه نسبت به بسیاری از گونه های سطح زی متفاوت و کوچک تر هستند؛ زیرا در زندگی زیرزمینی، بینایی اهمیت بسیار کمتری پیدا می کند.
در مقابل، شکل بدن و اندام هایی که برای حفاری مناسب هستند، اهمیت بیشتری پیدا کرده اند.
قورباغه ارغوانی هندی از نظر تکاملی نیز اهمیت زیادی دارد. این گونه تنها عضو شناخته شده از جنس Nasikabatrachus است و در خانواده ای قرار دارد که از نظر تکاملی بسیار متفاوت از بسیاری از قورباغه های شناخته شده امروزی است.
پژوهشگران معتقدند ویژگی های منحصر به فرد این جانور بخشی از تاریخ تکاملی بسیار قدیمی دوزیستان جنوب آسیا را حفظ کرده است.
به همین دلیل، قورباغه ارغوانی فقط یک جانور عجیب و جذاب نیست؛ بلکه برای دانشمندان فرصتی برای مطالعه مسیرهای متفاوت تکامل در دوزیستان نیز محسوب می شود.
قورباغه ارغوانی هندی بیشتر عمر خود را دور از چشم انسان و زیر خاک سپری می کند. تنها در فصل باران های موسمی برای مدت کوتاهی ظاهر می شود و پس از تولیدمثل دوباره به زیر زمین بازمی گردد.
همین سبک زندگی مخفیانه باعث شده شناخت دقیق جمعیت این گونه دشوار باشد. از سوی دیگر، تخریب زیستگاه های طبیعی در گات غربی هند می تواند بر جمعیت آن تاثیر بگذارد.
این قورباغه نمونه ای جالب از این واقعیت است که تکامل همیشه به ساختن جانورانی با ظاهر آشنا منجر نمی شود. گاهی یک قورباغه می تواند چنان با زندگی زیر زمین سازگار شود که جمجمه اش به شکل یک ابزار حفاری دربیاید و بخش زیادی از زندگی اش را در جایی بگذراند که تقریبا هیچ کس آن را نمی بیند.
قورباغه ارغوانی هندی شاید یکی از عجیب ترین قورباغه های جهان باشد، اما ظاهر غیرمعمول آن در واقع نتیجه یک سازگاری بسیار دقیق با زندگی زیر زمین است؛ قورباغه ای که برای زندگی در تاریکی، به جای پرش های بلند، به سر و پاهایی مناسب برای کندن خاک نیاز پیدا کرده است.