در سال ۱۹۷۸، موتور W72 با حجم ۴۰۰ اینچ مکعبی V8 قدرتمندترین پیشرانه قابل سفارش برای مدل ترنس ام بود. این موتور در کنار پکیج عملکردی WS6 شامل فنرهای اختصاصی، میل موجگیرهای تقویتشده و تنظیمات ویژه کمکفنرها، تجربه رانندگی اسپرتتری را برای این خودرو فراهم میکرد.
ترکیب ظاهری این نسخه نیز یکی از متمایزترین طراحیهای خودروهای آمریکایی آن دوره بود. رنگ بدنه Solar Gold Metallic، نوارهای مشکی، سقفهای بازشونده Hurst T-top و برچسب بزرگ پرنده روی کاپوت، ظاهر تهاجمی و منحصربهفردی به آن بخشیده بودند.