عصر ایران - کرایسلر ایمپریال لبارون چهاردر هاردتاپ مدل 1972 یکی از شاخص ترین خودروهای لوکس آمریکایی در آغاز دهه 1970 بود؛ خودرویی که ابعاد بسیار بزرگ، موتور حجیم و امکانات رفاهی فراوان را در قالب یک سدان لوکس ارائه می کرد. طراحی کشیده و بدنه بزرگ آن کاملا با سلیقه بازار آمریکا در آن دوران هماهنگ بود؛ دوره ای که خودروهای بزرگ و قدرتمند هنوز بخش مهمی از بازار را در اختیار داشتند.
ایمپریال لبارون به یک موتور 8 سیلندر 7.2 لیتری 440 اینچ مکعبی مجهز بود که 225 اسب بخار قدرت در 4400 دور بر دقیقه و 345 پوندفوت گشتاور در 3200 دور بر دقیقه تولید می کرد. این موتور به یک جعبه دنده 3 سرعته خودکار تورک فلایت متصل بود و نیروی آن به چرخ های عقب منتقل می شد.
یکی از ویژگی های چشمگیر خودرو، ابعاد آن بود. طول بدنه به 5.83 متر می رسید و وزن خودرو حدود 2268 کیلوگرم بود. چنین ابعادی فضای زیادی برای سرنشینان فراهم می کرد و در کنار سیستم تعلیق و فرمان هیدرولیک، ایمپریال را بیشتر به یک خودروی مناسب سفرهای طولانی و آرام تبدیل می کرد تا یک خودروی اسپرت.
کابین نیز بر تجمل تاکید داشت. صندلی های چرمی با دوخت طرح بالشی، تزئینات داخلی و مجموعه ای از تجهیزات رفاهی، فضای داخلی را به یکی از نقاط قوت خودرو تبدیل می کردند. در نمای بیرونی نیز رنگ طلایی متالیک، سقف و جزئیات هماهنگ، ظاهر رسمی و لوکس ایمپریال را کامل می کردند.
کرایسلر در سال 1972 در مجموع 15796 دستگاه ایمپریال لبارون تولید کرد که 13472 دستگاه از آن ها نسخه چهاردر هاردتاپ بودند. این خودرو یکی از نمونه های شاخص نسلی از خودروهای آمریکایی بود که در آن موتورهای حجیم و بدنه های بسیار بزرگ هنوز نماد قدرت و تجمل محسوب می شدند.
تنها یک سال بعد، بحران نفتی 1973 شرایط صنعت خودرو را تغییر داد و تقاضا برای خودروهای کوچک تر و کم مصرف تر افزایش یافت؛ تغییری که به تدریج به پایان دوران خودروهای غول پیکر آمریکایی منجر شد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی