عصرایران- سال ها پیش از ورود نخستین جنگنده جت آمریکایی به میدان، لاکهید طرحی بلندپروازانه برای ساخت یک جنگنده جت ارائه کرده بود؛ هواپیمایی با ظاهری متفاوت که هرگز از روی کاغذ فراتر نرفت.
در سال های آغازین دهه 1940، فناوری موتور جت هنوز در مراحل اولیه قرار داشت، اما مهندسان لاکهید از همان زمان به دنبال ساخت جنگنده ای بودند که به جای موتور پیستونی از نیروی پیشرانش جت استفاده کند.
نتیجه این ایده، طرح L-133 Starjet بود؛ هواپیمایی مفهومی که برای استفاده از موتورهای توربوجت طراحی شده بود و در ظاهر نیز تفاوت زیادی با جنگنده های متعارف آن دوران داشت.
طرح L-133 به موتور توربوجت L-1000 وابسته بود؛ موتوری که خود لاکهید روی توسعه آن کار می کرد. با این حال، مشکلات فنی و نبود یک موتور جت آماده و قابل اعتماد باعث شد این پروژه به مرحله ساخت نمونه اولیه نرسد.
در نهایت، مسیر لاکهید به جای L-133 به پروژه ای عملی تر منتهی شد. در سال 1943، نیروی هوایی ارتش آمریکا از لاکهید خواست یک جنگنده جت عملیاتی طراحی کند و تیم کلارنس «کلی» جانسون در مدت تنها 143 روز نمونه اولیه XP-80 را آماده کرد. این هواپیما بعدها به P-80 Shooting Star تبدیل شد و به نخستین جنگنده جت عملیاتی آمریکا بدل شد.
به این ترتیب، L-133 هرگز فرصت پرواز پیدا نکرد، اما ایده های آن را می توان بخشی از مسیر فکری دانست که لاکهید را به سمت ساخت XP-80 و ورود آمریکا به عصر جنگنده های جت هدایت کرد.
L-133 شاید هرگز از زمین بلند نشد، اما یکی از طرح هایی بود که نشان می داد آینده هوانوردی نظامی دیگر فقط به موتورهای پیستونی وابسته نخواهد ماند.