طرح شهری بخارست مانند یک متن چندلایه از سبکها و برنامههای مختلف است. در مرکز تاریخی شهر، کوچههای باریک و پرپیچوخم گواه میراث عثمانی و قرون وسطایی هستند و با میدانهای نامنظم خود، بافت ارگانیک متفاوتی را به نمایش میگذارند که در تقابل با بخشهای توسعهیافته با الگوهای غربی قرار دارد.
در سده نوزدهم و آغاز قرن بیستم، با افزودن بلوارهای درختکاریشده و بناهای نوکلاسیک و اکلیلگرا، لقب «پاریس شرقی» به این شهر داده شد. با این حال، چشمگیرترین تضادها مربوط به مداخلات دوره کمونیستی، بهویژه در دوران حکومت چائوشسکو است که با احداث خیابانهای مستقیم بزرگ مانند بلوار یونیری و کاخ عظیم پارلمان، بخشهای وسیعی از بافت شهر با مقیاسهای کلان بازطراحی شد. امروزه بخارست ترکیبی از بافتهای باغشهر، مناطق مسکونی انبوه متراکم و گذارهای ناگهانی میان مقیاسهای مختلف شهری را به نمایش میگذارد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی