عصر ایران- دهه 1960: سامانه N1-L3 معماری فرود سرنشین دار شوروی روی ماه بود که با هدف فرستادن یک فضانورد به سطح ماه در جریان رقابت فضایی توسعه یافت.
این مجموعه از موشک عظیم N1 و فضاپیمای ماه پیمای L3 تشکیل می شد که شامل مدارگرد ماه LOK و ماه نشین تک نفره LK بود.
بر اساس طرح ماموریت، دو فضانورد در این ماموریت حضور داشتند: یکی از آن ها با ماه نشین LK به سطح ماه فرود می آمد، در حالی که فضانورد دیگر در مدار ماه و داخل مدارگرد LOK باقی می ماند.
بین سال های 1969 تا 1972، چهار تلاش برای پرتاب موشک N1 بدون سرنشین انجام شد، اما شکست های موشک حامل مانع اجرای ماموریت سرنشین دار به ماه شد. این برنامه در سال 1974 لغو شد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی