عصرایران- زمین در مدار خود به دور خورشید با سرعتی حدود 30 کیلومتر بر ثانیه حرکت می کند و یک دور کامل را در حدود 365 روز طی می کند. این حرکت مداری در کنار گرانش خورشید، مدار زمین را شکل می دهد.
اما اگر در یک سناریوی فرضی، سرعت مداری زمین ناگهان به صفر برسد، وضعیت کاملا متفاوت خواهد شد. دیگر سرعت جانبی لازم برای حفظ مدار وجود ندارد و گرانش خورشید زمین را به سمت خود خواهد کشید. در نتیجه، زمین به جای ادامه حرکت در مدار تقریبا بیضوی فعلی، وارد مسیری سقوطی به سمت خورشید می شود.
البته «توقف ناگهانی» خودش پیامدهای بسیار شدید دیگری نیز خواهد داشت. زمین و تمام اجسام روی آن پیش از توقف، سرعت مداری مشترکی دارند و حذف ناگهانی این سرعت به معنای انتقال عظیم انرژی و تکانه است. چنین اتفاقی در واقعیت سازوکار شناخته شده ای ندارد و صرفا یک آزمایش ذهنی درباره قوانین حرکت و گرانش است.
اگر توقف زمین تدریجی باشد، شرایط متفاوت خواهد بود. با کاهش سرعت مداری، مدار زمین تغییر می کند و سیاره به مسیرهایی نزدیک تر به خورشید منتقل می شود. افزایش انرژی دریافتی از خورشید نیز می تواند شرایط آب وهوایی و زیست محیطی زمین را به شدت دگرگون کند.
یک نکته مهم دیگر اینکه توقف حرکت مداری زمین با توقف چرخش آن به دور محور خودش فرق دارد. چرخش زمین به دور محور خودش عامل اصلی چرخه شب و روز است؛ ناسا مدت چرخش زمین را حدود 23.9 ساعت اعلام می کند.
بنابراین اگر زمین از چرخش محوری متوقف شود، مسئله اصلی تغییر چرخه روز و شب و پیامدهای گسترده اقلیمی خواهد بود؛ اما اگر حرکت مداری آن متوقف شود، مسئله اصلی از دست رفتن مدار و سقوط زمین به سمت خورشید است.
و فعلا جای نگرانی نیست؛ زمین میلیاردها سال است در مدار خود حرکت می کند و هیچ سازوکار طبیعی شناخته شده ای وجود ندارد که ناگهان سرعت مداری آن را به صفر برساند.