عصرایران- گاهی احساس گرسنگی واقعا به این معناست که بدن به غذا نیاز دارد، اما اگر مدت کوتاهی بعد از یک وعده غذایی دوباره سراغ خوراکی می روید، ماجرا می تواند دلایل دیگری هم داشته باشد.
نوع غذایی که می خورید، میزان خواب، استرس، سرعت غذا خوردن و حتی بعضی بیماری ها و داروها می توانند روی اشتها اثر بگذارند. بنابراین گرسنگی مداوم را نباید همیشه به حساب «متابولیسم بالا» یا شکمو بودن گذاشت.
یکی از نخستین چیزهایی که باید بررسی کنید، ترکیب وعده غذایی است.
غذایی که مقدار زیادی کربوهیدرات تصفیه شده و قند دارد، اما پروتئین و فیبر کمی در آن وجود دارد، ممکن است احساس سیری ماندگاری ایجاد نکند. در مقابل، پروتئین و مواد غذایی سرشار از فیبر معمولا احساس سیری را طولانی تر می کنند.
برای مثال، یک صبحانه شیرین و کم پروتئین ممکن است خیلی زود شما را دوباره به سمت خوراکی ها بکشاند. در مقابل، ترکیبی مانند تخم مرغ، نان سبوس دار و سبزیجات می تواند وعده سیرکننده تری باشد.
خواب فقط برای استراحت مغز و بدن نیست؛ با تنظیم اشتها نیز ارتباط دارد.
وقتی خواب کافی ندارید، ممکن است میل شما به خوردن بیشتر شود و انتخاب غذاهای پرکالری و میان وعده ها نیز افزایش پیدا کند. به همین دلیل اگر مدتی است دائما گرسنه می شوید، کیفیت و مدت خواب خود را هم بررسی کنید.
خواب کافی یکی از عوامل مهم در تنظیم رفتار غذایی است و اصلاح خواب می تواند به کنترل بهتر اشتها کمک کند.
گاهی تشنگی می تواند با احساس گرسنگی اشتباه گرفته شود.
اگر مدت زیادی از وعده غذایی شما نگذشته اما ناگهان احساس می کنید باید چیزی بخورید، نوشیدن آب می تواند یک آزمایش ساده باشد. اگر پس از نوشیدن آب و گذشت مدتی کوتاه، میل به غذا کاهش پیدا کرد، ممکن است بخشی از این احساس ناشی از تشنگی بوده باشد.
البته نباید هر نوع گرسنگی را به کم آبی نسبت داد.
غذا خوردن همیشه به دلیل نیاز فیزیولوژیک بدن اتفاق نمی افتد.
استرس، بی حوصلگی، اضطراب و عادت های رفتاری می توانند میل به خوردن را افزایش دهند. در این حالت ممکن است فرد بدون اینکه واقعا به انرژی بیشتری نیاز داشته باشد، به دنبال خوراکی برود.
اگر متوجه شده اید بیشتر در زمان های خاصی مانند هنگام کار، تماشای تلویزیون یا موقعیت های پراسترس سراغ خوراکی می روید، شاید مسئله بیشتر رفتاری باشد تا گرسنگی واقعی.
سرعت غذا خوردن نیز اهمیت دارد.
اگر وعده غذایی را بسیار سریع مصرف کنید، ممکن است پیش از آنکه احساس سیری به طور کامل شکل بگیرد، مقدار بیشتری غذا بخورید. آهسته تر غذا خوردن و توجه به نشانه های سیری می تواند به کنترل مقدار غذای مصرفی کمک کند.
پس گاهی مشکل این نیست که غذای کافی نخورده اید؛ بلکه فرصت کافی برای دریافت پیام سیری به بدن نداده اید.
اگر وعده های غذایی شما بیشتر از نان سفید، شیرینی، نوشیدنی های شیرین و خوراکی های کم فیبر تشکیل شده باشد، طبیعی است که احساس سیری چندان طولانی نباشد.
پروتئین موجود در تخم مرغ، لبنیات، حبوبات، ماهی، مرغ و گوشت و فیبر موجود در حبوبات، سبزیجات، میوه ها و غلات کامل می توانند به ایجاد سیری بیشتر کمک کنند.
لازم نیست برای کنترل گرسنگی یک رژیم عجیب و سخت بگیرید؛ گاهی فقط متعادل تر کردن ترکیب وعده غذایی کافی است.
بعضی افراد برای کاهش وزن، وعده غذایی خود را حذف می کنند اما بعدتر با گرسنگی شدید مواجه می شوند و مقدار زیادی غذا یا میان وعده مصرف می کنند.
به جای تمرکز صرف بر حذف وعده ها، بهتر است مجموع رژیم غذایی و کیفیت آن بررسی شود. برای بعضی افراد، وعده های منظم و متعادل کنترل اشتها را آسان تر می کند.
اگر اشتهای شما به شکل محسوسی افزایش یافته و این وضعیت ادامه دار است، مخصوصا اگر با علائم دیگری همراه شده، بهتر است موضوع را جدی بگیرید.
برای مثال، دیابت می تواند با گرسنگی زیاد همراه باشد و علائمی مانند تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، خستگی و کاهش وزن ناخواسته نیز ایجاد کند.
پرکاری تیروئید نیز می تواند با افزایش اشتها همراه باشد. در این حالت ممکن است علائمی مانند کاهش وزن، تپش قلب، تعریق، لرزش، اضطراب و حساسیت به گرما نیز دیده شود.
برخی داروها نیز می توانند اشتها را افزایش دهند؛ بنابراین اگر افزایش گرسنگی پس از شروع یک داروی جدید ایجاد شده، بهتر است موضوع با پزشک یا داروساز بررسی شود.
اگر گرسنگی مداوم با کاهش وزن بدون دلیل، تشنگی زیاد، ادرار کردن مکرر، تپش قلب، تعریق غیرعادی، لرزش یا ضعف همراه شده است، بهتر است به جای اینکه فقط رژیم غذایی خود را تغییر دهید، علت پزشکی آن را بررسی کنید.
در غیر این صورت، ابتدا می توانید چند عامل ساده را بررسی کنید: آیا به اندازه کافی می خوابید؟ آیا در وعده های غذایی پروتئین و فیبر کافی دارید؟ آیا خیلی سریع غذا می خورید؟ آیا در طول روز آب کافی می نوشید؟ و آیا استرس باعث می شود بیشتر سراغ خوراکی بروید؟