عصر ایران - هتل «کوان شی» در شهر چینهوانگدائو چین، پروژهای با مساحت ۴۶۸۲ مترمربع است که در سال ۲۰۲۱ تکمیل شد. این مجموعه با کاربری هتل و پناهگاه حیوانات، توسط دفتر معماری Atelier GOM و با هدایت جیاجینگ ژانگ طراحی شده است.
ایده اصلی پروژه از همان زمان تعریف زمین مثلثیشکل در جنوبیترین بخش منطقه آرانیای چین شکل گرفت؛ جایی که قرار بود یک هتل مخصوص حیوانات خانگی ساخته شود. معماران در این پروژه تلاش کردند همزمان نیازهای انسان و سگها را در سازماندهی فضاها در نظر بگیرند.
الگوی رایج هتلهای کوچک معمولاً شامل ساختمانهای کمارتفاع با راهروهای مشترک، بناهای مستقل یا مجموعهای از اتاقهای کوچک در کنار یک حجم بزرگ است. در پروژه کوان شی، این الگوها با یکدیگر ترکیب شدهاند و نتیجه آن شکلگیری ۳۰ حجم یا «جعبه» است که به صورت جابهجا روی یکدیگر قرار گرفتهاند.
ورودیها و خروجیهای اتاقها به صورت مستقل از یکدیگر طراحی شدهاند. این شیوه ضمن شکل دادن به فرم متفاوت ساختمان، امکان کاهش مواجهه غیرضروری سگها با یکدیگر را فراهم میکند.
فاصله میان حجمهای روی هم، علاوه بر ایجاد فضای لازم برای پلهها، امکان ورود نور طبیعی به کافهتریای زیرزمین را نیز فراهم کرده است. در برخی قسمتها نیز عقبنشستگی حجمها به شکلگیری نمای پلکانی منجر شده و چارچوبی برای پلههای داخلی اتاقها ایجاد کرده است.
فرم مثلثی زمین یکی از عوامل اصلی در سازماندهی پروژه بوده است. اتاقها در سه ضلع اصلی، عمدتاً رو به فضای بیرونی قرار گرفتهاند و در بخش داخلی، فضاهای بستهتر و دیوارهای صلب بیشتری شکل گرفته است.
حیاط داخلی با تعداد محدودی بازشو طراحی شده و همین موضوع، عمق دید مشخصی در فضای داخلی ایجاد میکند. تضاد میان حجمهای بتنی و فضای باز مرکزی، یکی از ویژگیهای اصلی معماری این مجموعه است.
در طراحی سازه، معماران ابتدا به دنبال ساختاری بودند که فرم نامتعارف حجمها را بدون نمایش ستونهای منظم حفظ کند. طرح اولیه بر پایه دیوارهای برشی عمودی و صفحات سقف مورب شکل گرفته بود.
با این حال، اجرای چنین سیستم سازهای به زمان، هزینه و بررسیهای فنی بیشتری نیاز داشت. به همین دلیل، در نهایت از سازه قاب پنهان استفاده شد. موقعیت ستونها با استفاده از همپوشانی بسیار محدود حجمهای بالا و پایین تعیین شد و تلاش شد ستونها تا حد امکان در فضای داخلی اتاقهای طبقه پایین دیده نشوند.
جزئیات تأسیسات نیز با توجه به محدودیت فضای میان حجمهای روی هم طراحی شد. مسیرهای لولهکشی در بخشهای باریک میان حجمها قرار گرفتند و بخشی از آنها در سایه پنهان شدند تا بر ظاهر کلی ساختمان تأثیر نگذارند.
یکی از تصمیمهای مهم پروژه، انتخاب بتن اکسپوز برای نمای ساختمان بود. در مراحل اولیه، گزینههایی مانند رنگ، پوششهای بافتدار، رنگ سیلیکونی و سنگ شسته نیز بررسی شده بود.
با توجه به ویژگی سازه و محدود بودن بخشهایی که امکان اجرای دیوار پرکننده داشتند، استفاده از سازه بتن درجا عملاً به بخش اصلی پروژه تبدیل شد. در نهایت، معماران تصمیم گرفتند سطح بتن را به عنوان نمای نهایی ساختمان حفظ کنند.
برای اجرای نما از قالبهای تختهلایی استفاده شد و سطح نما بر اساس مدولهای ۴۵۰ میلیمتری تقسیمبندی شد. محل درزهای اجرایی و جزئیات اتصال حجمهای پیچیده نیز در هماهنگی با پیمانکار اصلی مورد بررسی قرار گرفت.
اجرای سقفهای شیبدار بتنی دشوارتر از دیوارهای عمودی بود و آزمایشهای متعددی برای دستیابی به نتیجه مطلوب انجام شد. در نهایت، وجود تعداد محدودی حباب در سطح بتن پذیرفته شد؛ زیرا این مسئله تأثیری بر عملکرد سازهای و مقاومت در برابر نفوذ آب نداشت.
اندازه پایه هر اتاق در مرحله طراحی اولیه حدود ۶ در ۹ متر تعیین شد و ۳۰ اتاق در چهار تیپ اصلی سازماندهی شدند. تفاوت در جهت ورودی، عقبنشستگی نما و موقعیت هر حجم باعث شد هر یک از تیپهای اصلی، حالت های متفاوتی در فضای داخلی داشته باشد.
پلههای بیرونی نقش مهمی در شکلگیری پلههای داخلی اتاقها داشتند. پلههای داخلی علاوه بر ایجاد مسیر ارتباطی میان طبقات، به عنوان بخشی از فضای داخلی و محل توقف و تعامل انسان و سگ طراحی شدند.
در طبقه بالای اتاقها تختهای بزرگ قرار گرفته و در طبقه پایین نیز فضای تاتامی برای پاسخ به نیاز خانوادهها و شکلهای مختلف رابطه میان انسان و حیوان در نظر گرفته شده است. هر اتاق دارای سرویس بهداشتی است و موقعیت برخی از این فضاها در مرحله نهایی ساخت، با توجه به شیب سقف و ابعاد واقعی محل اصلاح شد.
پنجرهها نیز در طول فرایند طراحی چندین بار تغییر کردند. الزامات مربوط به صرفهجویی انرژی، نصب پرده، تهویه، ایمنی حریق و فاصله میان پلههای بیرونی و پنجرهها در شکل نهایی آنها تأثیرگذار بوده است.
شیب سقف و پیوستگی بصری میان دیوار و سقف، اجرای عایق رطوبتی را به یکی از چالشهای اصلی پروژه تبدیل کرد. بهویژه شرایط آبوهوایی سرد در شمال چین و چرخه یخزدگی و انبساط بتن، استفاده از برخی روشهای متداول را دشوار میکرد.
پس از آزمایشهای متعدد، پوشش شفاف مات پلییوریا به عنوان راهکار اصلی انتخاب شد. این ماده روی سطح بتنی اجرا شد تا علاوه بر ایجاد عایق رطوبتی، از بتن در برابر هوای خورنده ساحلی و ادرار سگها نیز محافظت کند.
پیش از اجرای نهایی، آزمایشها از نمونههای کوچک بتن آغاز شد و سپس روی دیوار و یک ساختمان آزمایشی ادامه یافت. پس از اطمینان از نتیجه، پوشش پلییوریا در پروژه اصلی مورد استفاده قرار گرفت.
طراحی نردهها، مسیرهای تخلیه آب، تجهیزات تهویه، سیستم روشنایی و حفاظت در برابر صاعقه نیز با هدف حفظ ظاهر یکپارچه ساختمان انجام شد.
در طراحی نردهها از فولاد ضدزنگ برسخورده با پوشش فلوروکربن استفاده شد و برای جلوگیری از اختلال در سطح بتن اکسپوز، جزئیات نصب به صورت توکار طراحی شدند.
سیستم جمعآوری آب باران نیز متناسب با فرم ساختمان طراحی شد. آب باران از سقف از طریق شیارهای باریک در دو طرف مسیرهای دسترسی و پلهها هدایت میشود و آب حاصل از تجهیزات نیز از طریق خروجیهای فلزی در نقاطی قرار گرفته که مزاحم رفتوآمد افراد نباشد.
جیاجینگ ژانگ معمار اصلی پروژه هتل کوان شی بوده است. طراحی داخلی توسط SYMMETRY Design و Y|Design Private Design Studio انجام شد و طراحی نور و منظر نیز به ترتیب بر عهده Tungsten Studio و FANU Landscape Architectural Design CO.LTD بوده است.