عصر ایران - بولونیا در ایتالیا شهری است که در آن شکوه تاریخی با زندگی روزمره و پرجنبوجوش شهری در هم آمیخته است. این شهر در دشت حاصلخیز پو قرار دارد و از یک سو بهعنوان شهری اقتصادی و پیشرفته شناخته میشود و از سوی دیگر، محیطی دانشگاهی، فرهنگی و سیاسی دارد.
رواقهای متعدد و پیوسته، یکی از ویژگیهای شاخص بافت تاریخی بولونیا هستند. این رواقها در کنار میدانها، ساختمانهای قرون وسطایی و نماهای آجری، سیمای منحصربهفردی به شهر دادهاند.
بولونیا همچنین میزبان یکی از مهمترین مراکز علمی اروپا، یعنی دانشگاه بولونیا است که در سال ۱۰۸۸ بنیان گذاشته شد و از آن بهعنوان قدیمیترین دانشگاه جهان یاد میشود.
بولونیا در طول تاریخ لقبهای مختلفی پیدا کرده است که هرکدام بخشی از ویژگیهای این شهر را بیان میکنند.
لقب «لا گراسا» به معنای «چاق»، به میراث غذایی غنی بولونیا اشاره دارد. این شهر بهعنوان خاستگاه سس راگو یا همان سس بولونیز شناخته میشود و سنت غذایی آن یکی از عناصر مهم هویت شهری است.
«لا دوتا» به معنای «فرهیخته» یا «دانشمند»، به پیشینه دانشگاهی بولونیا و تأسیس دانشگاه این شهر در سال ۱۰۸۸ اشاره دارد.
«لا روسا» به معنای «سرخ»، نیز به رنگ غالب ساختمانهای تاریخی بولونیا مربوط میشود. ساختمانهای آجری و سفالی قرون وسطایی و گستردگی رواقها، بخش مهمی از سیمای سرخرنگ شهر را شکل دادهاند.
این لقب همچنین در توصیف پیشینه سیاسی بولونیا نیز به کار رفته است؛ شهری که سابقه طولانی در گرایشهای سیاسی چپ داشته است.
بافت تاریخی بولونیا ترکیبی از ساختمانهای قرون وسطایی، رواقهای طولانی و میدانهای شهری است. این فضاها در کنار حضور گسترده دانشجویان، به شهر حالوهوایی فرهنگی و پویا بخشیدهاند.
از سوی دیگر، بولونیا در کنار میراث تاریخی خود، شهری مدرن و فعال در زمینه فناوری و اقتصاد نیز محسوب میشود. ترکیب این ویژگیها، تصویری دوگانه از شهری تاریخی اما زنده و امروزی ایجاد کرده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی