عصرایران - دکتر یدالله کریمی پور استاد دانشگاه خوارزمی در کانال تلگرامی خود نوشت: جمهوری اسلامی از تاسیس تا کنون، حدود ۲۰ توافق، قراداد، معاهده و قطعنامه کلان امضا کرده است؛ که در این میان ۵ مورد آن را می توان استراتژیک قلمداد کرد: قطعنامه ۵۹۸، برجام شانگهای و بریکس و توافق عربستان.
با این هم بر پایه ارزیابی من، تفاهمنامه ۱۴ ماده ای اخیر بین پزشکیان-ترامپ از منظر اثر بالقوه بر وضعیت ایران، از همه توافق ها سرتر بوده است. به اصطلاحات بالقوه و تحقق یافته و تفاوت آین دو توجه شود.
دستاوردهای بالقوه این تفاهمنامه می توانست پایان جنگ، رفع یا کاهش محاصره دریایی، عادی شدن کشتیرانی، امکان صادرات نفت و پتروشیمی، دسترسی به بخشی از دارایی ها ی مسدود شده ایران، توقف تحریم های جدید و البته تعهد ایران به عدم حرکت به سوی تسلیحات هسته ای بود. کوتاه آن که چنان چه اینتفاهمنامه اجرایی می شد، پیامدهایش فرخنده تر از ۵۹۸، برجام، توافق ایران-عربستان و عضویت در شانگهای و بریکس بود.
چنانچه این تفاهمنامه به تمامی اجرایی میشد، افزون بر موارد یادشده، کاهش و بلکه محو تدریجیِ تهدید نظامی و تحریمهای فلجکننده را رقم می زد. نشد که نشد؛ و با فرض پایداری فضای موجود، همگی ما بیشینه تا آبان و آذر، برای مرگش افسوس خورده و برای احیایش دست به دعا می شویم.