عصرایران- زبان سالم معمولا صورتی است، اما تغییر رنگ آن همیشه به معنای بیماری نیست. تجمع باکتری ها، خشکی دهان، بعضی داروها، دخانیات و بهداشت نامناسب دهان می توانند ظاهر زبان را تغییر دهند.
پوشش سفید روی زبان اغلب به دلیل تجمع باکتری، بقایای غذا و سلول های مرده ایجاد می شود، اما برفک دهان و برخی بیماری های دهان نیز می توانند چنین ظاهری ایجاد کنند. لکه سفید ضخیم که پاک نمی شود و از بین نمی رود، باید توسط پزشک یا دندانپزشک بررسی شود؛ زیرا می تواند نشانه لکوپلاکیا باشد که در مواردی خطر تبدیل شدن به سرطان دهان را دارد.
زرد شدن زبان معمولا به دلیل تجمع سلول های مرده روی پرزهای زبان، بهداشت نامناسب دهان، مصرف دخانیات یا خشکی دهان رخ می دهد و اغلب بی خطر است. در موارد نادر، بیماری هایی مانند زردی نیز می توانند با زرد شدن زبان همراه باشند.
زبان سیاه یا «زبان مودار سیاه» معمولا به دلیل تجمع کراتین، باکتری ها و بقایای مواد غذایی روی پرزهای زبان ایجاد می شود. مصرف دخانیات، خشکی دهان، برخی داروها و بهداشت نامناسب دهان از عوامل شناخته شده آن هستند. این وضعیت معمولا بی خطر و برگشت پذیر است.
قرمز و صاف شدن زبان گاهی می تواند با کمبود ویتامین B12 یا فولات، التهاب زبان یا برخی بیماری ها مرتبط باشد. البته تغییر رنگ به تنهایی برای تشخیص علت کافی نیست.
اگر تغییر رنگ زبان ماندگار است، با درد، زخم، لکه های سفید یا قرمز، تورم یا مشکل در خوردن و صحبت کردن همراه شده یا با رعایت بهداشت دهان برطرف نمی شود، بهتر است آن را نادیده نگیرید.
تمیز کردن روزانه زبان، مسواک زدن، استفاده از نخ دندان، نوشیدن آب کافی و پرهیز از دخانیات به حفظ سلامت دهان کمک می کند.
اگر تغییرات زبان مداوم یا غیرعادی هستند، با پزشک یا دندانپزشک مشورت کنید.