مصاحبه اخوان ثالث در مجله «دنیای سخن»: قرار این بود که از ایران و تاجیکستان و افغانستان، یعنی فارسی زبانان، برویم شعر بخوانیم. شاعر افغانی نیامد.
گویا علت این بود که همزمان با آن دعوت ماموریتی سیاسی و فرهنگی در تاجیکستان داشت که نتوانست بیاید ولی خانم گل رخسار آمد و شعر خواند و کتابی هم به من داد به نام «گهواره سبز» به خط فارسی نستعلیق، من هم یک دوره آثار شعریم را به او دادم و اجازه دادم که همهاش را چاپ کند. بدون اینکه دیناری از او بخواهم.
البته تاجیکها برادران ما هستند و در قدیم باهم بودیم و از یک سرزمین هستیم. حالا حوادث روزگار این جوری کرده افغانستان یک طرف و تاجیکستان یک طرف دیگر رفتهاند.
این خانم گلرخسار به لهجه غلیظ قدیم خراسانی چیز با مزهای میگفت که من یکی از ۱۲ زنی هستم که در تمام شوروی انتخاب میشوند و به مسکو میروند برای نمایندگی از جمهوری خودشان .
یا چه و چها که من نپرسیدم. خانم گورباچف هم یکی از آنهاست. میگفت وقتی رفتم آنجا نشستم، گفتم خانم گورباچف خیالت نشه زن شاهی یک رای تو داری یک رای مو. من نمیذارم زن شاه بشی!
من که مهدی اخوان ثالثم یک بیت برایش گفتم که در یکی از کتابهام تقدیم نومچه نوشتم و به او تقدیم کردم.
با ما باغ غریبان پون شفق گل کرد گلرخسار
فضا را پرشمیم سر و سمبل کرد گلرخسار