عصر ایران - ما انسان ها جهان اطرافمان را آن طور که می بینیم، واقعیت تصور می کنیم؛ اما در دنیای حیوانات، تصویر جهان می تواند کاملا متفاوت باشد. هر گونه جانوری در طول میلیون ها سال تکامل، بینایی خود را به شکلی توسعه داده است که بیشترین کمک را به بقا، پیدا کردن غذا، شناسایی شکارچیان یا یافتن جفت کند. به همین دلیل، چشم یک سگ، گربه یا حتی یک انسان، لزوما اطلاعات یکسانی از محیط دریافت نمی کند.
به عنوان نمونه، سگ ها برخلاف انسان ها طیف محدودی از رنگ ها را تشخیص می دهند و بیشتر به رنگ های آبی و زرد حساس هستند. در مقابل، گربه ها به دلیل ساختار ویژه چشم خود، برای دیدن در نور بسیار کم سازگاری چشمگیری پیدا کرده اند. وجود تعداد زیادی سلول های استوانه ای حساس به نور و لایه ای بازتابنده به نام «تاپتوم لوسیدوم» یا پرده درخشان باعث می شود چشم گربه ها در تاریکی بدرخشد.
این تفاوت ها نشان می دهد که بینایی در طبیعت الزاما به معنای دیدن جزئیات بیشتر یا رنگ های متنوع تر نیست؛ بلکه هر حیوان جهان را به شکلی می بیند که برای زنده ماندن و سازگاری با محیطش بیشترین فایده را داشته باشد.
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور