شیشههای طلاییرنگ کلاهخود فضانوردان، عنصری حیاتی برای محافظت از بینایی آنها در برابر پرتوهای مضر خورشید در فضا هستند، این لایه نازک طلا مزایای شگفتانگیزی دارد.
به گزارش گجت نیوز، فضانوردان از زمان اولین پروازهای فضایی به دنبال راهکارهایی برای مقابله با شرایط سخت فضا بودهاند و یکی از چالشهای اصلی، محافظت از چشم در برابر نور شدید خورشید و پرتوهای فرابنفش آن بوده است.
یکی از برجستهترین ویژگیهای کلاهخودهای فضانوردان، وجود لایهای نازک از طلا روی شیشه آنها است. این لایه طلایی، که برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ میلادی و در ماموریتهای جمینای استفاده شد، نقش حیاتی در محافظت از چشمان فضانوردان در برابر نور شدید و پرتوهای مضر خورشید دارد.
طلا به دلیل خاصیت چکشخواری فوقالعادهاش، میتواند به ضخامتی بسیار ناچیز (حدود ۰.۰۰۰۰۰۲ اینچ) تبدیل شود و در عین حال، توانایی خود در بازتاب اشعه فرابنفش و فروسرخ را حفظ کند. این ویژگی، به نور مرئی اجازه عبور میدهد در حالی که پرتوهای آسیبرسان را دفع میکند و از آسیب دائمی به شبکیه چشم جلوگیری میکند. این فناوری حتی در کلاه فضانوردی جدید آکسیوم (AxEMU) ناسا نیز به کار رفته است.
استفاده از شیشههای طلاییرنگ در کلاه فضانوردان به دهه ۱۹۶۰ بازمیگردد؛ زمانی که ایالات متحده برنامه آپولو را برای فرستادن انسان به ماه آغاز کرد. فضانوردانی نظیر نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در مأموریت تاریخی خود به ماه، کلاهخودهایی با همین نوع شیشه به سر داشتند.
این لایه نازک طلا، نه تنها از چشمان آنها در برابر نور شدید خورشید محافظت میکرد، بلکه تابش خیرهکننده خورشید را نیز کاهش میداد و دید واضحی را برای آنها فراهم میآورد. جالب است بدانید که طلا به دلیل رسانایی بالا و مقاومت در برابر خوردگی، در سایر اجزای ماهوارهها و تجهیزات فضایی نیز به کار میرود.