صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

پادکست

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

کد خبر ۱۱۸۷۹۰۵
تاریخ انتشار: ۱۷:۱۵ - ۰۸ شهريور ۱۴۰۵ - 30 August 2026

کوناکری؛ شهری کشیده در دل گینه که رشدش را مدیون جغرافیای خاص است (+عکس)

کوناکری، پایتخت گینه، با بیش از ۳.۴ میلیون نفر جمعیت در محدوده کلانشهری، مهم‌ترین مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی این کشور است؛ شهری که موقعیت جغرافیایی آن روی شبه‌جزیره کالوم، شکل خطی و کشیده‌ای به توسعه شهری آن داده است.

عصر ایران - کوناکری، پایتخت گینه، پرجمعیت‌ترین شهر این کشور و مهم‌ترین مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن به شمار می‌رود. محدوده کلانشهری کوناکری بیش از ۳.۴ میلیون نفر جمعیت دارد که حدود یک‌پنجم جمعیت گینه را تشکیل می‌دهد.

این شهر در ابتدا در قرن نوزدهم میلادی به دست فرانسوی‌ها و به‌عنوان یک سکونتگاه استعماری در شبه‌جزیره کالوم تأسیس شد. کوناکری طی دهه‌های اخیر گسترش چشمگیری پیدا کرده و به یک محور شهری کشیده تبدیل شده است که بخش قابل‌توجهی از زندگی ملی گینه را در خود جای داده است.

جغرافیا چگونه شکل شهر را تعیین کرده است؟

موقعیت جغرافیایی کوناکری نقش مهمی در شکل‌گیری ساختار شهری آن دارد. شهر ابتدا در امتداد شبه‌جزیره باریکی شکل گرفت که به سمت اقیانوس اطلس امتداد پیدا می‌کند.

هسته تاریخی شهر، بندر و بخش قابل‌توجهی از زیرساخت‌های اداری در همین محدوده قرار دارند. با افزایش جمعیت و گسترش شهر، توسعه کوناکری از این بخش به سمت داخل خشکی ادامه پیدا کرد و در امتداد یک محور طولی مشخص شکل گرفت.

آب‌های پیرامونی، مناطق باتلاقی و زمین‌هایی که برای ساخت‌وساز مناسب نیستند، در دو طرف این محور قرار گرفته‌اند و مسیرهای گسترش شهری را محدود کرده‌اند.

شهری کشیده با چالش‌های حمل‌ونقل

این الگوی توسعه، کوناکری را به شهری متراکم و کشیده تبدیل کرده است. بخش قابل‌توجهی از رفت‌وآمدها در امتداد محور اصلی شهر انجام می‌شود و همین موضوع به ترافیک شدید در این مسیر منجر شده است.

ساختار خطی شهر همچنین چالش‌هایی را در زمینه دسترسی، جابه‌جایی و تأمین خدمات برای مناطق دورتر از مرکز ایجاد کرده است.

کوناکری نمونه‌ای قابل توجه از تأثیر مستقیم موقعیت جغرافیایی بر شکل‌گیری و گسترش یک شهر است؛ شهری که محدودیت‌های طبیعی پیرامون آن، الگوی رشد شهری متفاوتی را در پایتخت گینه به وجود آورده‌اند.


تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

ارسال به تلگرام