عصر ایران - نیسان تریل رانر یکی از کانسپتهای متفاوت این شرکت در دهه ۱۹۹۰ بود؛ خودرویی که ایده یک کوپه اسپرت با قابلیت حرکت در مسیرهای مختلف را سالها پیش از تثبیت شاسیبلندهای کوپه در بازار مطرح کرد.
این خودرو در نمایشگاه خودروی توکیو معرفی شد و ایده نیسان برای ساخت یک کوپه اسپرت همهجارو را به نمایش گذاشت. برخلاف بسیاری از شاسیبلندهای کوپه امروزی که از یک شاسیبلند آغاز میشوند، تریل رانر از یک کوپه اسپرت شکل گرفته بود که برای حرکت خارج از جاده تغییراتی در آن ایجاد شده بود.
در بخش فنی، این کانسپت به فناوری چهارچرخ محرک نیسان مجهز بود و نیروی موتور از طریق جعبهدنده Hyper CVT-M6 منتقل میشد.
بر اساس اطلاعات آرشیو رسمی نمایشگاه خودروی توکیو، تریل رانر از یک موتور ۲ لیتری SR20VE NEO VVL استفاده میکرد که توان تولید ۱۹۰ اسببخار را داشت. وزن خودرو ۱۲۸۰ کیلوگرم اعلام شده بود و روی چرخهای ۱۸ اینچی قرار میگرفت؛ ابعادی که در سال ۱۹۹۷ بسیار بزرگ محسوب میشد.
یکی از ویژگیهای جالب تریل رانر، محل قرارگیری چرخ زاپاس بود. این چرخ درون یک کشوی کشویی در زیر سپر عقب قرار داشت.
اسپویلر بزرگ عقب نیز تنها برای ایجاد ظاهری متفاوت طراحی نشده بود و در آن شیارهایی برای حمل اسنوبرد در نظر گرفته شده بود. در کابین نیز نیسان یک رابط کنترلی جدید با نام «Multi-control Grip» را آزمایش کرده بود که تعدادی از کنترلهای رانندگی را در نزدیکی فرمان قرار میداد.
تریل رانر در زمانی معرفی شد که مفهوم شاسیبلندهای کوپه هنوز به شکل امروزی جایگاه مشخصی در بازار نداشت. این کانسپت، ترکیبی غیرمعمول از ظاهر یک خودروی اسپرت، سیستم چهارچرخ محرک و قابلیت حرکت در مسیرهای خارج جاده بود؛ ترکیبی که بعدها در قالب شاسیبلندهای کوپه به یک بخش شناختهشده از بازار خودرو تبدیل شد.