عصرایران- عرق به خودی خود معمولا بوی شدیدی ندارد؛ بوی بدن بیشتر زمانی ایجاد می شود که ترکیبات عرق با باکتری ها و مخمرهای طبیعی روی پوست ترکیب شوند. با این حال، استرس می تواند تعریق و در نتیجه بوی بدن را بیشتر کند.
بدن غدد عرق مختلفی دارد. غدد اکرین تقریبا در سراسر بدن قرار دارند و هنگام گرما و فعالیت بدنی فعال می شوند. عرق آن ها عمدتا آب و نمک است و نقش اصلی آن خنک کردن بدن است.
غدد آپوکرین بیشتر در نواحی مانند زیر بغل و کشاله ران قرار دارند و در واکنش به هیجان و استرس فعال می شوند. ترشحات این غدد حاوی ترکیباتی مانند چربی و پروتئین است. وقتی باکتری های سطح پوست این مواد را تجزیه می کنند، ترکیباتی با بوی ناخوشایند ایجاد می شود.
به همین دلیل ممکن است فردی در یک موقعیت پراسترس، حتی بدون ورزش یا گرمای شدید، بیشتر عرق کند و بوی بدن او تغییر کند.
ادعای قدیمی درباره اینکه ضد تعریق های حاوی آلومینیوم باعث «حبس سموم»، سرطان پستان یا آلزایمر می شوند، با شواهد علمی فعلی تایید نمی شود. موسسه ملی سرطان آمریکا و آکادمی پوست آمریکا ارتباطی بین استفاده از ضد تعریق های آلومینیومی و سرطان پستان یا آلزایمر پیدا نکرده اند.
ترکیبات آلومینیومی موجود در ضد تعریق ها با ایجاد یک انسداد موقت در مجاری عرق، میزان تعریق را کاهش می دهند. بنابراین استفاده از ضد تعریق حاوی آلومینیوم، در صورت سازگاری با پوست، برای کنترل تعریق و بوی بدن گزینه ای قابل استفاده است.
البته این محصولات ممکن است در بعضی افراد باعث تحریک پوست یا تغییر رنگ زیر بغل شوند. برای کاهش احتمال تحریک، بهتر است ضد تعریق روی پوست خشک استفاده شود و بلافاصله پس از اصلاح یا روی پوست آسیب دیده قرار نگیرد.
اگر تعریق ناگهان بسیار شدید شد، بدون علت مشخص رخ داد یا بوی بدن به شکل غیرعادی و مداوم تغییر کرد، بهتر است با پزشک مشورت کنید.