سقوط هواپیمای باری آمازون در میامی آمریکا، ۵ کشته و ۵ زخمی به جا گذاشت.
به گزارش عصرایران، یک فروند هواپیمای باری بوئینگ ۷۶۷ که برای شرکت آمازون پرایم ایر فعالیت میکرد، روز یکشنبه ۶ سپتامبر ۲۰۲۶ هنگام فرود در فرودگاه بینالمللی میامی از انتهای باند خارج شد. هواپیما پس از عبور از محدوده فرودگاه با چند خودرو برخورد کرد و آتش گرفت. این حادثه تاکنون دستکم پنج کشته و پنج زخمی برجای گذاشته است.
به گزارش خبرگزاری رویترز، هواپیما حدود ساعت ۱۴ به وقت محلی پس از پرواز از سنخوان، پایتخت پورتوریکو، به فرودگاه میامی رسید. هواپیما در جریان فرود نتوانست در محدوده باند متوقف شود و از انتهای باند عبور کرد. سپس از حصار فرودگاه گذشت و وارد جادهای شد که در اطراف فرودگاه مورد استفاده کارکنان انبارها و کسبوکارهای منطقه قرار میگیرد.
هواپیما در ادامه با چند خودرو برخورد کرد و آتشسوزی شدیدی در محل رخ داد. تصاویر منتشرشده از صحنه حادثه، ستون بزرگی از دود سیاه و بخشهایی از هواپیما را نشان میدهد که در اثر آتش و برخورد بهشدت آسیب دیدهاند.
مقامهای محلی اعلام کردهاند که پنج نفر در این حادثه جان خود را از دست دادهاند و پنج نفر دیگر زخمی شدهاند. سه نفر از مجروحان در وضعیت وخیم قرار دارند و دو نفر نیز با شدت کمتری آسیب دیدهاند.
در ساعات نخست حادثه، مشخص نبود که همه قربانیان سرنشینان هواپیما بودهاند یا تعدادی از آنها در خودروهایی قرار داشتند که هواپیما پس از خروج از باند با آنها برخورد کرده است. گزارشهای اولیه حاکی است که خلبان و کمکخلبان در کابین گرفتار شده بودند و نیروهای امدادی برای خارجکردن آنها و سایر افراد گرفتار در محل تلاش کردند. همچنین یک نفر در زیر یکی از خودروهای آسیبدیده گرفتار شده بود که نیروهای امدادی موفق به آزادکردن او شدند.
بیش از ۶۰ واحد امدادی و حدود ۲۰۰ نیروی امدادی برای مقابله با آتش، نجات مصدومان و مهار نشت سوخت به محل اعزام شدند. عملیات اطفای حریق و ایمنسازی منطقه به دلیل وجود سوخت هواپیما و شدت آسیبهای واردشده به هواپیما با دشواری همراه بود.
هواپیمای حادثهدیده در شبکه حملونقل هوایی Amazon Prime Air فعالیت میکرد، اما اپراتور مستقیم آن شرکت 21 Air بود.
آمازون پس از حادثه ضمن ابراز تأسف از کشتهشدن افراد، اعلام کرده است که با مقامهای محلی و نهادهای مسئول تحقیقات همکاری خواهد کرد. شرکت 21 Air نیز از حادثه ابراز تأسف کرده است.
هواپیمای حادثهدیده یک بوئینگ ۷۶۷ بود که حدود ۳۲ سال از عمر آن میگذشت. این هواپیما در ابتدا بهعنوان هواپیمای مسافربری مورد استفاده قرار میگرفت و بعدها به هواپیمای باری تبدیل شد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، این هواپیما در سال ۲۰۱۵ به هواپیمای باری تبدیل شده بود و پیش از ورود به شبکه Amazon Prime Air سابقه فعالیت برای شرکتهای مختلف را داشت.
کارشناسان تأکید میکنند سن بالای یک هواپیما بهتنهایی به معنای ناایمنبودن آن نیست و هواپیماهای تجاری میتوانند پس از چند دهه فعالیت، در صورت انجام منظم بازرسیها و تعمیرات، همچنان در چرخه عملیاتی باقی بمانند. با این حال، سوابق تعمیر و نگهداری این هواپیما اکنون یکی از محورهای تحقیقات خواهد بود.
مقامهای آمریکایی هنوز علت دقیق خروج هواپیما از باند را اعلام نکردهاند.
هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا (NTSB) تحقیقات درباره این حادثه را آغاز کرده و قرار است مشخص کند چه عواملی باعث شد هواپیما نتواند پس از فرود متوقف شود.
یکی از محورهای مهم تحقیقات این است که آیا هواپیما بیش از اندازه جلوتر از نقطه مناسب روی باند فرود آمده است یا خیر. کارشناسان همچنین شرایط باد و وضعیت جوی هنگام فرود را بررسی خواهند کرد.
بر اساس گزارشهای اولیه، هنگام حادثه شرایط جوی منطقه شامل باد و تندباد و همچنین فعالیتهای رعدوبرقی بوده است. با این حال، مقامهای تحقیقاتی هنوز هیچیک از این عوامل را علت قطعی حادثه اعلام نکردهاند.
یکی دیگر از محورهای تحقیقات، بررسی عملکرد سامانههای هواپیما در زمان فرود خواهد بود.
بازرسان احتمالاً عملکرد ترمزها، سامانه ضدلغزش، معکوسکنندههای رانش موتور، اسپویلرهای بال و سایر سامانههای مرتبط با کاهش سرعت هواپیما را بررسی میکنند.
همچنین اطلاعات ثبتشده در جعبههای سیاه هواپیما و مکالمات کابین خلبان با برج مراقبت میتواند مشخص کند که خلبانان در چه نقطهای متوجه مشکل شدهاند و آیا امکان لغو فرود و انجام یک دور دیگر وجود داشته است یا خیر.
در شرایط عادی، اگر خدمه پرواز تشخیص دهند که هواپیما در نقطه مناسبی از باند قرار ندارد یا فاصله باقیمانده برای توقف کافی نیست، میتوانند فرود را لغو کرده و عملیات موسوم به «گو-اَراوند» (Go-around) را انجام دهند. اینکه چنین امکانی در این حادثه وجود داشته یا خیر، از جمله موضوعاتی است که باید توسط NTSB مشخص شود.
شرایط جوی هنگام حادثه نیز توجه کارشناسان را جلب کرده است.
گزارشهای اولیه از وزش باد و تندباد در منطقه فرودگاه خبر میدهند. باد میتواند بر سرعت زمینی هواپیما و مسافت مورد نیاز برای توقف تأثیر بگذارد، بهویژه اگر جهت و شدت آن در زمان فرود تغییر کرده باشد.
با این حال، تأکید بر این نکته ضروری است که وجود باد یا رعدوبرق بهتنهایی نمیتواند علت حادثه تلقی شود. تحقیقات باید مشخص کند این شرایط تا چه اندازه بر عملکرد هواپیما یا تصمیمهای خدمه تأثیر گذاشته است.
یکی دیگر از موضوعاتی که پس از حادثه مطرح شده، نبود سامانه موسوم به EMAS در انتهای این باند فرودگاه میامی است. سامانه EMAS از موادی ویژه در انتهای باند تشکیل شده که در صورت خروج هواپیما از باند میتواند با ایجاد مقاومت، سرعت هواپیما را کاهش دهد و از ادامه حرکت آن جلوگیری کند.
آسوشیتدپرس گزارش داده است فرودگاه میامی فاقد چنین سامانهای در این محل است. این در حالی است که سامانههای مشابه در شماری از فرودگاههای آمریکا نصب شدهاند و هدف آنها کاهش پیامدهای خروج هواپیما از باند است.
با این حال، هنوز مشخص نیست که وجود EMAS در محل حادثه میتوانست از برخورد هواپیما با خودروها یا تلفات جلوگیری کند. این موضوع نیز باید بر اساس سرعت هواپیما، محل خروج از باند، فاصله باقیمانده و ویژگیهای فنی محل بررسی شود.
حادثه فعالیت فرودگاه بینالمللی میامی را برای چند ساعت مختل کرد. پس از وقوع حادثه، باندهای فرودگاه برای انجام عملیات امدادی و ایمنسازی بسته شدند.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، بیش از ۱۶۰ پرواز لغو و حدود ۳۲۵ پرواز نیز با تأخیر مواجه شدند. شماری از پروازها به فرودگاههای دیگر، از جمله فرودگاه بینالمللی اورلاندو، هدایت شدند. تا شامگاه یکشنبه، بخشی از فعالیتهای فرودگاه از سر گرفته شد، اما عملیات پاکسازی و بررسی محل حادثه ادامه داشت.
هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا تحقیقات رسمی را آغاز کرده است. جنیفر هومندی، رئیس هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا (NTSB)، قرار است درباره روند تحقیقات و یافتههای اولیه توضیح دهد.
بازرسان در این مرحله مجموعهای از عوامل را بررسی خواهند کرد؛ از جمله وضعیت هواپیما، سابقه تعمیر و نگهداری، عملکرد موتور و سامانههای ترمز، سرعت هواپیما هنگام فرود، محل تماس چرخها با باند، شرایط باد و آبوهوا، مکالمات خلبانان با برج مراقبت و اطلاعات ثبتشده در جعبههای سیاه.
مقامهای آمریکایی هنوز علت مشخصی را بهعنوان عامل اصلی حادثه معرفی نکردهاند و هرگونه نتیجهگیری درباره خطای خلبان، نقص فنی یا تأثیر شرایط جوی در این مرحله زودهنگام است.
حادثه میامی یادآور یک سانحه مرگبار دیگر برای هواپیمای بوئینگ ۷۶۷ در شرکت هواپیمایی "آمازون پریم ایر" Amazon Prime Air است.
در ۲۳ فوریه ۲۰۱۹، یک بوئینگ ۷۶۷ متعلق به Atlas Air که برای Amazon Prime Air پرواز میکرد، هنگام پرواز از میامی به هیوستون در خلیج ترینیتی در تگزاس سقوط کرد و هر سه سرنشین آن کشته شدند.
بررسی هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا (NTSB) در آن حادثه نشان داد که هواپیما پس از یک کاهش سریع ارتفاع سقوط کرده بود. گزارش نهایی NTSB علت اصلی را مجموعهای از عوامل مرتبط با نحوه واکنش خدمه و از دسترفتن کنترل هواپیما عنوان کرد.
با وجود شباهت استفاده از بوئینگ ۷۶۷ و ارتباط هر دو هواپیما با عملیات Amazon Prime Air، دو حادثه از نظر شرایط و روند وقوع کاملاً متفاوت هستند و تاکنون هیچ ارتباط فنی میان آنها مطرح نشده است.
حادثه فرودگاه میامی یکی از مرگبارترین سوانح اخیر مربوط به یک هواپیمای باری در آمریکا محسوب میشود. در حال حاضر، علت حادثه همچنان در دست بررسی است. وضعیت جوی، نحوه فرود، محل تماس هواپیما با باند، سرعت هنگام فرود، عملکرد سامانههای توقف و احتمال وجود نقص فنی از جمله محورهای اصلی تحقیقات هستند.
نتیجه نهایی تحقیقات هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا مشخص خواهد کرد که چرا هواپیما نتوانست در باند متوقف شود و چه عواملی در تبدیل یک حادثه خروج از باند به سانحهای مرگبار نقش داشتهاند. "