جام جهاني 2002 جام تيمهاي گمنام بود. حذف زودهنگام آرژانتين و فرانسه و پرتغال در دور مقدماتي، حذف ايتاليا در يك هشتم نهايي، حضور تيمهايي چون سنگال و آمريكا در مرحله يك چهارم نهايي و درنهايت راهيابي تركيه و كره جنوبي به نيمه نهايي، جام را از كيفيت و جذابيت لازم تهي ساخت.
در سال 2006، زماني كه هشت تيم آلمان، ايتاليا، فرانسه، پرتغال، برزيل، انگلستان و آرژانتين به نيمه نهايي رسيدند، خيال همه راحت شدكه اين جام، جام بزرگان است.
جام جهاني 2010 نيز هنوز آغاز نشده، در حال بدل شدن به جام جهاني خالي از بازيكنان بزرگ است. رونالدينيو، ديويد بكام، ميشائيل بالاك، آرين روبن، ديديه دروگبا، آندره پيرلو، ريو فرديناند، لاسانا ديارا، اوبي ميكل، خاويرزانتي، استفان كامبياسو و مايكل اسين، بازيكناني هستند كه به علت مصدوميت جام جهاني را از دست داده اند ( منهاي رونالدينيو و خاوير زانتي و استفان كامبياسو كه از سوي دونگا و مارادونا خط خوردند ).
بايد آرزو كرد كه روند مصدوميت بزرگان فوتبال در اين ايام متوقف شود تا جام جهاني 2010 لطف و زيبايي خود را از دست ندهد و به سرنوشت جام 2002 دچار نشود.