عصرایران- رژیم غذایی به تنهایی نمی تواند اختلالات اضطرابی را درمان کند، اما انتخاب های غذایی می توانند روی خواب، سطح انرژی، قند خون و علائم جسمی اضطراب اثر بگذارند. شواهد موجود بیشتر از یک الگوی غذایی متعادل و محدود کردن موادی مانند کافئین و الکل حمایت می کنند، نه از یک خوراکی خاص به عنوان درمان اضطراب.
قهوه، چای، نوشابه های کولا، نوشیدنی های انرژی زا و برخی مکمل ها حاوی کافئین هستند. کافئین می تواند در بعضی افراد باعث بی قراری، لرزش، تپش قلب و اختلال خواب شود و در نتیجه احساس اضطراب را تشدید کند.
یک فراتحلیل در سال 2024 نیز نشان داد مصرف کافئین با افزایش علائم اضطراب ارتباط دارد و این ارتباط در مصرف های بالاتر، به ویژه بیش از 400 میلی گرم در روز، بیشتر بود. البته حساسیت افراد به کافئین متفاوت است و ممکن است برخی افراد با مقدار کمتری نیز علائم ناخوشایند تجربه کنند.
بنابراین اگر پس از مصرف قهوه یا چای متوجه افزایش بی قراری، تپش قلب یا اختلال خواب می شوید، کاهش مقدار مصرف می تواند منطقی باشد.
الکل کیفیت خواب را کاهش می دهد و علائم اضطراب را بدتر می کند. به همین دلیل استفاده از الکل ممنوع می باشد.
نان و غلات سبوس دار، جو دوسر و سایر غلات کامل می توانند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشند. کربوهیدرات های پیچیده معمولا فیبر بیشتری دارند و نسبت به خوراکی های سرشار از قند افزوده، تاثیر متفاوتی بر قند خون دارند.
اما نباید ادعا کرد که خوردن این مواد به تنهایی باعث افزایش قابل توجه سروتونین مغز و درمان اضطراب می شود. شواهد برای اثر مستقیم یک ماده غذایی خاص بر اضطراب محدود است.
تخم مرغ، ماهی، حبوبات، لبنیات، گوشت کم چرب، مغزها و دانه ها می توانند منابع مناسب پروتئین و مواد مغذی باشند. میوه ها و سبزیجات نیز به تامین فیبر، ویتامین ها و مواد معدنی کمک می کنند.
به جای تمرکز روی یک ماده غذایی «آرامش بخش»، بهتر است وعده های غذایی متعادل و منظم باشند. چنین الگویی به حفظ انرژی و سلامت عمومی کمک می کند و می تواند بخشی از سبک زندگی مناسب برای مدیریت اضطراب باشد.
ماهی هایی مانند سالمون، ساردین و خال مخالی سرشار از اسیدهای چرب امگا-3 هستند و مصرف ماهی بخشی از الگوهای غذایی سالم محسوب می شود.
برخی پژوهش ها ارتباط میان مصرف امگا-3 و سلامت روان را بررسی کرده اند، اما شواهد موجود برای اینکه بتوان امگا-3 یا یک غذای خاص را درمان اضطراب دانست کافی نیست. بنابراین بهتر است ماهی را به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم در نظر گرفت، نه یک درمان برای اضطراب.
کم آبی بدن می تواند با خستگی و تغییرات خلقی همراه باشد. نوشیدن آب به اندازه نیاز بدن اهمیت دارد، اما برای همه افراد نمی توان مقدار ثابتی مانند «6 تا 8 لیوان» را به عنوان نیاز روزانه تعیین کرد؛ نیاز به آب به عواملی مانند دمای محیط، فعالیت بدنی، رژیم غذایی و شرایط پزشکی بستگی دارد.
خوراکی های فوق فرآوری شده مانند برخی تنقلات بسته بندی شده، نوشیدنی های شیرین و غذاهای آماده معمولا ارزش غذایی پایین تری دارند و مصرف زیاد آن ها با پیامدهای مختلف سلامت ارتباط دارد.
یک مرور جامع منتشرشده در BMJ نیز بین مصرف بیشتر غذاهای فوق فرآوری شده و خطر بالاتر برخی پیامدهای سلامت روان، از جمله اضطراب، ارتباط آماری پیدا کرده است. با این حال، بیشتر این شواهد مشاهده ای هستند و به تنهایی ثابت نمی کنند که این غذاها مستقیما باعث ایجاد اضطراب می شوند.
خیر. تغییر رژیم غذایی می تواند بخشی از سبک زندگی سالم باشد، اما جایگزین درمان اختلالات اضطرابی نیست. درمان اضطراب ممکن است به روان درمانی، دارو یا ترکیبی از این روش ها نیاز داشته باشد. خواب کافی، فعالیت بدنی و کاهش مصرف کافئین و الکل نیز می توانند در مدیریت علائم نقش داشته باشند.
در عمل، به جای جست وجوی یک «غذای ضداضطراب»، بهتر است روی یک الگوی غذایی متعادل شامل سبزیجات، میوه ها، غلات کامل، منابع پروتئین و ماهی تمرکز کنید و در صورت حساسیت به کافئین، مصرف آن را کاهش دهید.
این مطلب صرفا جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص، درمان یا مشاوره پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف یا استفاده درمانی از روش های پزشکی، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.