رئیس گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان علوم تصریح کرد: کشور، اختیاردار دارد و تصمیمگیری از سوی اختیارداران انجام میشود باید اجازه دهیم تصمیم بگیرند نه اینکه به محض اتخاذ هر تصمیمی، دیگران به آنان توهین کنند. در این صورت کار کشور پیش نمیرود.
آیتالله سیدمصطفی محققداماد در گفتوگو با ایسنا درباره ضرورت بازگشت به «منشور برادری» امام راحل و اجرای تاکیدات رهبر شهید انقلاب و مقام معظم رهبری درباره لزوم تقویت وحدت و انسجام ملی، گفت: متأسفم در کنار فداکاریهایی که برادران عزیز ما پشت لانچرها، بر فراز ارتفاعات و در دریا انجام میدهند تا ایران را از آسیب محفوظ نگه دارند، عناصری در داخل، فریبخورده بیگانه هستند؛ این افراد خودآگاه یا ناخودآگاه، آلت دست اجانب میشوند و وحدت ملی را میشکنند.
وی ادامه داد: خداوند هیچگاه گناه این افراد را فراموش نخواهد کرد و آنان در دنیا و آخرت، نزد خداوند و سپس ملت ایران، محکوم و منفور هستند چون خودآگاه یا ناخودآگاه، آلت دست اجنبی میشوند و به وحدت ملی ایران آسیب و ضربه میزنند. اکنون باید همه باهم سعی کنیم وحدت را حفظ کنیم، دست در دست یکدیگر بدهیم و ایران را آباد بسازیم و از حملات اجانب محفوظ بداریم.
آیتالله محقق داماد درباره مصادیق وحدتشکنی، گفت: اینکه برخی به کسانی حمله کنند که در این شرایط و با محاصره اقتصادی خدمت، مواد غذایی مردم را تامین و نظم و امنیت را حفظ و ایران را اداره میکنند از جمله مصادیق وحدتشکنی است. اینکه علیه آنان سخن گفته شود، قلمشان را بردارند و بنویسند یا به زبان چیزی بگویند مصداق وحدتشکنی است.
استاد فقه و حقوق در ارزیابی از سفر رئیسجمهوری به نیویورک و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، گفت: سفر رئیسجمهوری به نیویورک بازتاب آبرومند جهانی داشت و برای ایران در دنیا آبرویی تأمین کرد. بازتاب آن در خبرگزاریهای بینالمللی بسیار عالی بود. رئیسجمهوری در شرایط جنگی به نیویورک سفر کرد؛ ایران ما تحت تحریم و محاصره اقتصادی است و هر لحظه تحریمهایی مثل ممنوعیت تردد هواپیما و حمل آذوقه را مطرح میکنند و حتی احتمال حمله نظامی وجود دارد اما او در چنین موقعیت خاصی به نیویورک رفت و آن سخنرانی را در سازمان ملل انجام داد. سفر و سخنرانی رئیسجمهوری به قدری متین بود که حتی مخالفان ایشان هم قانع شدند و فهمیدند اشتباه کردهاند.
آیتالله محقق داماد در توصیهای به منتقدان رئیسجمهوری، گفت: طرح انتقاد بسیار مهم است ولی باید خردمندانه و منصفانه باشد. همان تعبیری که در ادبیات اسلامی ما وجود دارد «النصیحة لأئمة المسلمین»؛ نصیحت یعنی خیرخواهی ولی به معنای توهین و مغرضانه صحبت کردن نیست. این تعبیر از امیرالمؤمنین(ع) گرفته شده و در نهجالبلاغه آمده است که حتی شما وظیفه دارید مطالب و تذکرات خود را بیان کنید اما مغرضانه، بیانصافانه، غیرمنصفانه و توهینآمیز بودن، خلاف اخلاق است.
وی یادآور شد: کشور، اختیاردار دارد و تصمیمگیری از سوی افرادی صورت میگیرد که اختیاردار کشور هستند. باید اجازه دهیم این افراد تصمیم بگیرند نه اینکه به محض اتخاذ هر تصمیمی، دیگران به آنان توهین کنند. در این صورت کار کشور پیش نمیرود. باید اجازه بدهند آنان تصمیم بگیرند و بدانند کشور صاحب اختیار دارد.
پژوهشگر و استاد فقه و حقوق با اشاره آغاز فعالیت حوزههای علمیه، گفت: امیدوارم مدرسین عالیمقام حوزه با دقت و مهارت کافی در کار خود، با تقوا و دقت، تحقیقات دانش الهیات را در حوزه پیش ببرند.
آیتالله محققداماد در پاسخ به این پرسش که حوزههای علمیه باید چه کاری برای بازگرداندن نسل فعلی فاصله گرفته از نهادهای مذهبی و روحانیت انجام دهند، تاکید کرد: روحانیت به سر کار خودش برگردد و در کارش موفق و آماده پاسخگویی به مسائل علمی باشد. روحانیت باید عالم و دانشمند و واقعاً فقیه، مفسر و ادیب باشند، ادبیات بدانند بر قرآن مسلط باشد و به سوالات دینی مردم پاسخ دهند. روحانیت با مناعت و قناعت زیست کنند، از تجملات به دور باشند و با بزرگی و کرامت نفس زندگی کنند و یک الگوی اخلاقی باشد.
وی یادآور شد: هدف موسس حوزه علمیه قم در زمانی که حوزه را تاسیس کرد، تربیت افرادی عالم و در کنار آن، متخلق و مزین به حسن سیره و اخلاق بود. اگر بتوانیم حوزه را دوباره به این سمت برگردانیم، درخشانی حوزه دوباره شکوفا خواهد شد. آن زمان دوران درخشان حوزه بود؛ حوزه در آن دوران قابل مقایسه با دانشگاههای پیشرفته جهان نبود و به مراتب بهتر بود.
در آن زمان همه در حوزه درس میخواندند و مطالعه میکردند و با یکدیگر مهربانی و شفقت داشتند. یک نفر بیکار در حوزه نبود. وقتی که شب میشد، تمام طلاب به دنبال مطالعه و تحقیق بودند و حتی یک نفر وقتش را در جایی تلف نمیکرد. اگر حوزه به این خصوصیات و سیره صادق بازگردد، میتوانیم عزت حوزهها را بهتدریج و با گذشت زمان به حالت قبلی خود بازگردانیم.
آیتالله محقق داماد در پاسخ به این پرسش که در بررسی اندیشه فقهی و فقه امام راحل امروز چه مسائلی ضرورت دارد تا کشور و حاکمیت را از چالشها و بنبستها خارج کند، اظهار کرد: نقطه مهمی که در روش امام راحل و نگاه ایشان به حوزه وجود داشت، اصرار بر استقلال حوزه بود. ایشان بر این باور بودند که باید حوزه بر پایه خود بگردد و مستقل باشد و یک شعبه از شعبههای حکومت نباشد.
پژوهشگر و استاد فقه و حقوق یادآور شد: امام راحل، با اینکه رهبر و رئیس مملکت بودند اما در عین حال مسائل حوزه را به حوزه ارجاع میدادند که موضوع بسیار مهمی است. اگر این کار انجام شود و حوزه استقلال خود را حفظ کند، نظر امام راحل را تامین کرده و اگر اینطور نباشد، از روش امام راحل عدول کرده است.
وی تصریح کرد: نمیشود حوزه قم را با دانشگاهی مقایسه کرد که دولتی هستند و بودجه میگیرد و رئیس آن را حکومت تعیین میکند؛ این روش امام راحل نبود؛ الان از روش امام راحل منحرف شدهاند، حوزه باید زیرنظر مراجع تقلید قم اداره شود و این نظر امام راحل بود.